permisceo
permisceo, to mix together, mix thoroughly, commingle, intermingle
Frieze-Dennison Vergil
Could not find permixta in Logeion dictionaries.
permixta Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of permisceo
- I Lit.: naturam cum materiā, Cic. Univ. 7: permixti cum suis fugientibus, Caes. B. G. 7, 62: permixtum senatui populi concilium, Liv. 21, 14: equites turbae hostium, id. 39, 51: fructus acerbitate permixti, Cic. Planc. 38, 92; Plin. 28, 17, 67, § 231: generique cruorem Sanguine cum soceri permiscuit impius ensis, Ov. M. 14, 801: omnes in oratione esse quasi permixtos et confusos pedes, Cic. Or. 57, 195: (gagates lapis) medetur strumis cerae permixtus, Plin. 36, 19, 34, § 142: corpora viva permista sepultis, Luc. 2, 152: alicui totum ensem, to plunge his whole sword into his body, Sil. 10, 259.—
- II Trop.
- A In gen., to mix or mingle together; to commingle, intermingle: ne tuas sordes cum clarissimorum virorum splendore permisceas, Cic. Vatin. 5, 13: tristia laetis, Sil. 13, 385: geminas e sanguine matris permistura domos, Luc. 2, 333: acerbitas morum ne vino quidem permista, Cic. Phil. 12, 11, 26.—Of language: quibus (intervallis longis et brevibus) implicata atque permixta oratio, Cic. Or. 56, 187.—
- B In partic., to confound, disturb, throw into confusion, Cic. Verr. 2, 2, 50, § 123: omnia, id. Planc. 17, 41; cf.: omnia divina humanaque jura permiscentur, Caes. B. C. 1, 6 fin.: domum, Verg. A. 7, 348; Sall. J. 5, 2: Graeciam, Cic. Or. 9, 20: omnia gravi timore, Flor. 1, 18, 12.
- —Hence, permixtus, a, um (perh. not permistus in class. Lat.), P. a.
- A Promiscuous, confused: permixta caedes, Lucr. 3, 643; 5, 1313: mores, disordered, disorderly, id. 3, 749.—
- B Filled: permixtus maerore, Ap. Met. 9, 39, 11.—Adv.: per-mixtē, confusedly, promiscuously, Cic. Inv. 1, 22, 32; id. Part. 7, 24.
➳ les formes permist- ne sont pas classiques.
- 1. (ver)mengen, door elkaar mengen (met: cum; abl.; dat.) [naturam cum materia; equites turbae hostium; victos victoribus]; ➤ permixti fugientibus; — pass. permisceri (inter se) zich mengen;
- 2. (metaf.) verenigen, verbinden; ➤ permixtae gentes; consiliis permixtus verwikkeld in;
- 3. in verwarring brengen, overhoophalen [iura divina et humana; mores; Graeciam].
- to mix together, mix thoroughly, commingle, intermingle: equites pedites permixti, S.: naturam cum materiā: permixti cum suis fugientibus, Cs.: permixtum senatui populi concilium, L.: generi cruorem Sanguine cum soceri, O.: in oratione permixti pedes. —Fig., to mix together, mingle, commingle, intermingle: tuas sordes cum clarissimorum virorum splendore: alcuius consiliis permixtus, implicated, Ta.—To confound, disturb, throw into confusion: omnia: divina humanaque iura permiscentur, Cs.: domum, V.: Graeciam: species sceleris tumultu Permixtae, i. e. confused by guilt, H.
-
…tempestate, qui dicerent Catilinam oratione habita, cum ad iusiurandum popularis sceleris sui adigeret, humani corporis sanguinem vino permixtum in pateris circumtulisse inde cum post exsecrationem omnes degustavissent, sicuti in sollemnibus sacris fieri consuevit, aperuisse consilium suum…
Sallust, Catilina
-
…quoddam genus rei publicae maxime probandum esse sentio, quod est ex his, quae prima dixi, moderatum et permixtum tribus. Hic Laelius Scio tibi ita placere, Africane ; saepe enim ex te audivi ; sed tamen ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, sicut natura ipsa tulerit, invertatur ordo et idem quasi sursum versum retroque dicatur, deinde idem intercise atque permixte. Eloquendi autem exercitatio maxime in hoc toto convertendi genere versatur. C. Actio igitur sequitur, ut opinor…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, invidetur autem praestanti florentique fortunae, ut haec opinio minuatur et illa excellens opinione fortuna cum laboribus et miseriis permixta esse videatur. Iam misericordia movetur, si is, qui audit, adduci potest ut illa, quae de…
Cicero, de Oratore
-
…occuparant. iterum gessit hereditariam quaesturam, cum a Dolabella magnam pecuniam avertit, sed eius rationem cum damnatione Dolabellae permiscuit. commissa est pecunia tanta praetori ; non reperietis hominem timide nec leviter haec improbissima lucra ligurrientem ; devorare omnem…
Cicero, in Verrem
-
…habebant, non tenebat ornatum suum civitas. Atque hoc loquor de tribus his generibus rerum publicarum non turbatis atque permixtis, sed suum statum tenentibus. Quae genera primum sunt in iis singula vitiis, quae ante dixi, deinde…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…genus improbitatis et sceleris in eo magistratu praetermiseris ac tibi iam inde praescribo ne tuas sordis cum clarissimorum virorum splendore permisceas. ego te quaecumque rogabo de te ipso rogabo, neque te ex amplissimi viri dignitate, sed ex tuis…
Cicero, in Vatinium
-
…audissent, subsidio suis ierunt collemque ceperunt, neque nostrorum militum victorum impetum sustinere potuerunt. Sic cum suis fugientibus permixti, quos non silvae montesque texerunt, ab equitatu sunt interfecti. hoc negotio confecto Labienus revertitur Agedincum, ubi…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ipse facturus esset. acerbitatem inimicorum docet, qui quod ab altero postularent, in se recusarent, atque omnia permisceri mallent quam imperium exercitusque dimittere. iniuriam in eripiendis legionibus praedicat, crudelitatem et insolentiam in circumscribendis tribunis plebis ;…
Julius Caesar, Civil War
-
…oratio, necesse est id non litterarum accidere natura, sed intervallorum longorum et brevium varietate ; quibus implicata atque permixta oratio quoniam tum stabilis est tum volubilis, necesse est eius modi vi naturam numeri contineri. Nam circuitus ille…
M. Tullius Cicero, Orator