perpetuo
perpetuo, constantly, uninterruptedly, forever
perpetuo2, to cause to continue, perpetuate
Could not find perpetuo2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
perpĕtŭō, adv., v. perpetuus fin.
perpĕtŭo, āvi, ātum (old perf. subj. perpetuassint, Enn. Ann. 322), 1, v. a. [perpetuus],
- to cause a thing to continue uninterruptedly, to proceed with continually, to make perpetual, perpetuate (rare but class.): libertatem ut perpetuassint, Enn. ap. Non. 150, 30 (Ann. v. 322 Vahl.): amator qui perpetuat data, Plaut. Ps. 1, 3, 72 (301): ut si cui sit infinitus spiritus datus, tamen eum perpetuare verba nolimus, Cic. de Or. 3, 46, 181: judicum potestatem perpetuandam ... putavit, id. Sull. 22, 64: di te perpetuent, may the gods preserve you! a form of salutation addressed to the emperors, Lampr. Alex. Sev. 6.
1. perpetuō, Adv., s. perpetuus, a, um.
2. perpetuo, āvi, ātum, āre (perpetuus), ununterbrochen fortdauern lassen, -fortsetzen, data (die Geschenke), Plaut.: alci vitam, Sen. rhet.: verba, in ununterbrochener Folge fortlaufen lassen (= ohne Unterbrechung nacheinander aussprechen), Cic.: potestatem iudicum, ununterbrochen aufrecht erhalten, Cic.: gloriam, Amm.: actiones, ICt. – di te perpetuent (mögen dich stets erhalten), Zuruf an den Kaiser, Lampr.
See: perpetuare
1 perpĕtŭō, (10) adv., sans interruption, sans discontinuer, continuellement : Cic. Ac. 2, 93 ; Verr. 2, 5, 131, ; Q. 2, 45 ; Cæs. G. 1, 31, 7 || perpetuo perire Ter. Eun. 1043, être perdu sans rémission.
2 perpĕtŭō, (16) āvī, ātum, āre, tr., faire continuer sans interruption, ne pas interrompre, rendre continu : verba Cic. de Or. 3, 181, débiter des mots sans interruption ; judicum potestatem Cic. Sulla 64, maintenir de façon inébranlable le pouvoir des juges || dii te perpetuent Lampr. Al. Sev. 6, que les dieux te donnent de longs jours !
➳ perpetuassint = perpetuaverint Enn. Ann. 322 Vahlen1 , mais Vahlen2 donne ut perpetuita sint 317.
perpetuō (1) adv.
- perpetuus, constantly, uninterruptedly, forever: hanc habere, T.: in vallo permanere, Cs.: loquens: virens buxum, O.
perpetuō (2) —, —, āre
- perpetuus, to cause to continue, perpetuate: verba, talk without pausing: iudicum potestas perpetuanda.