praeconatus

praeconatus [LL praeconari+-tus] , heralding (of planned occasion), crying, announcing. b heralding (of future occurrence), foretelling, forewarning. contigit ‥ quod multo ~u festum diei Natalis Domini proclamatum fuit apud Cadomum a domino rege fieri Map NC V 6 f. 69v.. b bipartitus lapidum casus, ~us vicem gerens, eis persuasisset ut alio se transferrent Mir. J. Bev. C 347.