About Report a problem

Menu

praecognoscere

praecognoscere [CL in sense 1] 1 to know (about) or get to know beforehand or in advance, to have foreknowledge of. quia ‥ frequenter reperiuntur ‥ et, nisi sagaci subtilitate ~nitae fuerint, diversa impedimentorum obstacula ‥ generare solent Aldh. Met. 9 p. 81; quibus ‥ ~nitis et vitatis W. Malm. HN 497 p. 56; vagi et nunquam stabiles vespere vix ~ere valeremus, ubi sequenti mane futuri simus S. Lexington Ep. 24; concupivit insuper regnum cernere Francorum et civitates intueri quarum tantum nomina ~noverat M. Par. Maj. V 467; justiciarii ‥ talia precongnoscentes cum festinatione recesserunt Id. Min. II 263; primus actus intellectus ‥ non est imperatus a voluntate, cum enim voluntas nihil velit, nisi sit ~nitum ab intellectu T. Sutton Quodl. 559. 2 to think of beforehand or in advance, preconceive (usu. phil.); b (w. inf.). licet mala ~nita fuerint a Deo ab eterno, non tamen dicuntur ab eterno fuisse in Deo, quia Deus non disponit ea in quantum sunt mala Neckam SS III vi 12; talia certitudinaliter ~nosci possunt, sicut solem oriturum cras; ‥ sicut medicus ~noscit sanitatem infirmi W. Macclesfield Quaest. f. 38rb; secundo nota quod subjectum prime sciencie simul ~noscitur Duns Ord. III 9; de sagitta, que ex se potest indifferenter dirigi superius et inferius, ad ante vel retro; et ideo requirit ~noscentem ejus terminum et dirigentem Ockham Quodl. 115.  b guerrarum insidie, cuncti fulminancium insultuum impetus, seu universa gravamina, que Marcialis industria concipere ~novit Ps.-Elmh. Hen. V 85.

Saved

Recent