praecognosco
prae-cognosco, no perf., gnĭtum, 3, v. a.,
- to foreknow, foresee (very rare): praecognito nostro adventu, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 15, 4: mors praecognita est, Suet. Aug. 97: Christus praecognitus ante mundi constitutionem, Vulg. 1 Pet. 1, 20: haec enim praecognita, Boëth. Consol. 5, 4.
prae-cōgnōsco, (cōgnōvī), cōgnitum, ere, vorher erfahren, praecognito nostro adventu, Planc. in Cic. ep. 10, 15 extr.: mors eius evidentissimis ostentis praecognita est, Suet. Aug. 97, 1: Christus praecognitus ante mundi constitutionem, Vulg. 1. Petr. 1, 20: haec enim praecognita, Boëth. de cons. phil. 5, 4.
See: praecognoscere
præcognōscō, (16) ĕre, tr., connaître dʼavance : Planc. d. Cic. Fam. 10, 15, 4 ; Suet. Aug. 97.