praenuntius

prae-nuntĭus (praenunc-), a, um, adj.,

• that foretells or forebodes.—Subst.
• • A praenuntĭus, i, m., a foreteller, harbinger, foreboder, an indication, token, omen (class.): Zephyrus Veris praenuntius, Lucr. 5, 737: lucis praenuntius ales, i.e. the cock, Ov. F. 2, 767.—
  • B praenuntĭa, ae, f.: belli praenuntia, Ov. F. 6, 207: stellae magnarum calamitatum praenuntiae, Cic. N. D. 2, 5, 14: inquisitio candidati, praenuntia repulsae, id. Mur. 21, 44: Thraseam prohibitum immoto animo praenuntiam imminentis caedis contumeliam excepisse, Tac. A. 15, 23.—
  • C praenuntĭum, ii, n., a harbinger, token, omen: futuri eventus alicujus id praenuntium est, Plin. 2, 84, 86, § 200: istarum procellarum quaedam sunt praenuntia, Sen. Ira, 3, 10, 2: ignes, beacon-lights, Plin. 2, 71, 73, § 181; v. Sillig N. cr. ad h. l.

prae-nūntius, a, um, vorherverkündigend, I) adi.: ignes, Signalfeuer, Plin. 2, 181. – II) subst. (m., f. u. n.) = Vorherverkündiger, Vorherverkündigerin, Vorzeichen, Anzeige, Zephyrus, praenuntius Veneris, Lucr.: ales praenuntius lucis, Hahn, Ov.: praenuntii ignes, Plin.: stellae praenuntiae calamitatum, Cic.: inquisitio praenuntia repulsae, Cic.: procellarum quaedam sunt praenuntia, Sen.

praenuntius [CL] 1 that announces in advance, that heralds (w. obj. gen). chrisma ‥ celebratur Christi ‥ nominis pariter et generationis ~ium Bede Luke 319; ibat fama viri ~ia W. Malm. GP I 51; talia fuerunt tunc dicta ‥ futuros eventus presagiencia eorumque habundanti ex corde ~ia Gir. SD 30. 2 (as sb. f., m., or n.) herald, harbinger, forerunner; b (inanim. subj.). celer eripitur lucis praenuntius ales Alcuin Carm. 49. 22; dum ‥ adventum Scottorum expectarent, redeuntibus ~iis quos ad explorandum premiserant Ric. Hex. Stand. f. 43; tota vita patriarcharum fuit prophetalis, testificans formam nostre reparacionis per Dei filium incarnandum. ‥ ut facta ~orum incarnationem Cristi signant Wycl. Ver. III 138.  b malorum ~ia ‥ videas exuberare fluenta Gir. TH II 7; cum ‥ aurora, divine lucis ~ia, albescere inciperet J. Furness Kentig. 4 p. 168. 3 spokesman, leader. s1381 aliqui ex populo ~ios vel capitaneos eis prefecerunt V. Ric. II 24.

1 prænūntĭus, (13) a, um, qui annonce, qui présage : Sen. Ira 3, 10, 2 ; Plin. 2, 181 ; 2, 200.

2 prænūntĭus, (16) ĭī, m. , précurseur, avant- coureur : Lucr. 5, 737 || celui qui annonce, messager : Ov. F. 2, 767.

praenuntius , a, um. adj.
先知言者。Ales lucis praenuntius 公鷄。

Suggest a Translation
See an image

prae-nūntius (not-nūncius), ī, m

• a foreteller, harbinger, omen: lucis ales, i. e. the cock, O.