About Report a problem

Menu

praenuntiare

praenuntiare [CL] 1 to announce in advance, predict, give the first indication of; a (verbal). b (non-verbal). a ipse [sic] quippe ~abantur quod contra meos inimicos, triumphati scilicet hostis ministros, pro me dimicaturi essent Eccl. & Synag. 64; aruspices ‥ vaticinantur in ossibus animalium ‥ sive futura ~ent, sive presentia pronuntient vel preterita J. Sal. Pol. 407D; cum ergo completa sunt que sanctus testimonium suae promissionis futura ~avit J. Furness Walth. 111; premisit suum marescallum, ut adventum ejus ~aret et voluntatem indicaret M. Par. Maj. V 344; tercius malus spiritus ‥ apparuit multis similiter generosis civile decidium ~ans Chr. Kirkstall 137; quosdam ‥ secundum justiciam tractandos fore, vel ad vitam vel ad mortem, rex ~at Ps.-Elmh. Hen. V 126.  b avis illa insensata mortem cavere cum nescisset, immo ‥ hominibus ‥ nihil profuturum ~et V. Greg. p. 89; jurato ‥ quod ei tribus signis mortem cum fuerit proxima ~abit Map NC IV 6 f. 49; munificentiam enim a tenera ~avit infantia P. Blois Ep. 20. 73C; hanc [sc. cometam] regum ~ande mutationi mittit Juno pedissecam Bern. Comm. Aen. 7. 2 (p ppl. as sb. n.) something that has been announced in advance or predicted. post beati viri obitum ‥ festinant consummari ~ata W. Malm. GR II 165.

Saved

Recent