praenuntiator
praenuntĭātor, ōris, m. [praenuntio],
- one who announces beforehand, a foreteller, predicter (eccl. Lat.), Aug. Conf. 9, 5; id. Genes. 8, 4 fin.
praenūntiātor, ōris, m. (praenuntio), der Vorherverkündiger, Augustin. conf. 9, 5; de genes. 8, 4 extr.; serm. 288, 2.
soli ‥ hujus rei per Spiritum Sanctum ~ores principaliter et maxime dicti sunt prophete
prænūntĭātŏr, ōris, m. , qui prédit, prophète : Aug. Conf. 9, 5.