praenuntiatio
praenuntĭātĭo or praenuncĭātĭo, ōnis, f. [praenuntio],
- a prediction (eccl. Lat.), Tert. Anim. 46 fin.
praenūntiātio, ōnis, f. (praenuntio), die Vorherverkündigung, Tert. de anim. 46 extr. u.a. Eccl.
hoc signo divinae ~onis Dunstanus est glorificatus
primo pax Dei et domini inter eos qui convenerint publica ~one ponenda est(
et semper crescente manifestacione sue presencie, moriebatur magis ac magis actus et ~o prophetie
diem ‥ prenuntient ‥ ut facta ‥ ~one ‥ baccallarius ‥ non impediatur
nulla ~one ad populum prius facta vel proclamata
si ‥ recedere voluerit ‥ ante suum recessum inde ~onem faciet
si ergo eas ~ones, que de Christo mihi facte sunt, ignorare me estimas
futurum per prophetarum ~ones expectamus
prænūntĭātĭō, ōnis, f. , prédiction : Tert. Anim. 46.