About Report a problem

Menu

praesupponere

Could not find praesuppono in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.

praesupponere [ML < CL prae-+supponere] 1 (usu. log. & phil., w. personal or non-personal subj.) to require or regard as a necessary preceding condition, presuppose; b (w. dat.); c (w. quod); d (w. inf. as complement). e (p. ppl. praesuppositum as sb. n.) presupposition, assumption. sic enim forma esset etiam aliam [formam] immediatius substantie convenientem ~ens Ps.-Gros. Summa 344; natura ~it corpora in principio materiali Bacon Maj. II 503; dicunt aliqui quod emanacio creaturarum non ~it de necessitate emanacionem personarum Middleton Sent. I p. 126; oportet aliquem conceptum prehabere de Deo ad quem discurritur quia discursus ~it aliquem conceptum de termino ad quem est Duns Ord. II 67; responsio ad primum argumentum sophismatis ~it responsionem ad istud sophisma Kilvington Soph. 47h; forma corporis mixta ~it in materia formas simplicium corporum T. Sutton Gen. & Corrupt. 105; presupposita una distinccione Ockham Quodl. 596; in omnibus ~itur bonum regimen Gad. 40 v. 1.  b sicut in substancia creata generabili aliquid est potenciale, quod ~itur generacioni, ut materia, et aliquid inductum est per generacionem ut forma Duns Ord. IV 41; motus non incepit per motum vel mutacionem cui ~itus subjectum T. Sutton Gen. & Corrupt. 184.  c presupposito semper quod dicto durante biennio de singulis attemptatis adjudicatis pollicitatis RScot 436b..  d s1423 cujus prophecie spiritubus ipse supponens ac ~ens inspirari, plenius vos omnes non magistraliter instruo Amund. I 144.  e 1396 dubium vertitur apud quosdam super tali presupposito Reg. Heref. 131. 2 to place or mention first, to preface. ~enda sunt aliqua Croyl. Cont. C 549.

Saved

Recent