principare
Utitur et Carm. 23. Carmen vetus de missione Spiritus sancti lib. 1. Advers. Barthii cap. 3 :Non prolem Garamantici Tonantis, Regnis Principibusque Principantem.
Pollicitus ipse Christus ut suis erat, Priusquam abiret ad Patrem, Amaverat quos finem usque ad ultimum A Principante exordio.
a principante exordio, idem sonare videtur quod a primo exordio ; adeo ut
principarehic sit pro incipere. Fulcuinus in Abbat. Lobiens. apud Acher. tom. 6. Spicil. pag. 548 :
Facta est autem hæc dedicatio.... Domino in perpetuum regnante, Pippino autem Francis Principante.
Reversus est Guido ad Italiam, quo PrincipareSaxo Grammaticus libr. 9 :cupit.
Witsercum Sueciæ Principantem. Occurrit apud August. lib. 19. de Civitate Dei cap. 14. Ælnothum in Vita S. Canuti cap. 8. Dudonem lib. 3.