About
Menu

principiativus

principiativus [ML principiatus p. ppl. of principiare+-ivus] , (log. & phil.) that initiates or causes to come into being, causative, originative (usu. w. obj. gen). si habeat unitive plures gradus perfeccionis ~os ejusdem effectus Duns Metaph. IX 14 p. 594a; quod motus vie procedat ab actu voluntatis quia aliter non movetur ex se, et per consequens non meretur; et taliter pati est actus virtutis, qui dicitur paciencia ~a voluntarie passionis pro pace servanda Wycl. Ente Praed. 93.

Saved

Recent