promo
promo, to take out, give out, bring forth, produce
Frieze-Dennison Vergil
prōmō, prōmpsī, prōmptus, 3, a.: to take, give, bring forth, exhibit, put forth, 5.191; with sē, come forth, 2.260. (prō and emō)
Could not find promendi in Logeion dictionaries.
promendi Verb: present passive gerundive plural, Verb: present active gerund singular, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular of promo
prōmo, mpsi (msi), mptum (mtum), 3, v. a. [pro-emo], to take, give, or bring out or forth, to produce (freq. and class.; syn.: profero, effero)
- I Lit.: si quid tibi opus erit promptu, promito, Plaut. Cist. 1, 1, 113 (113): Pa. Prompsisti tu illi vinum? Lu. Non prompsi, id. Mil. 3, 2, 16 (828): pecuniam ex aerario, Cic. Verr. 2, 3, 84, § 195: signa ex aerario prompta, Liv. 3, 69 fin.: medicamenta de narthecio, Cic. Fin. 2, 7, 22: aurum ex armario, id. Cael. 21, 52: libros inde, id. Fin. 3, 2, 7: vina dolio, Hor. Epod. 2, 47: promptum vagina pugionem, Tac. A. 15, 54 aliquid in usus, Col. 2, 10, 16: se, to come forth or out: laetique cavo se robore promunt, Verg. A. 2, 260: vites promunt se, put forth, shoot out, Col. 3, 12, 1.—
- II Trop.
- A In gen., to bring, put, or draw forth est aliquid, quod non ex usu forensi...sit promendum et assumendum, Cic. de Or. 1, 14, 59: loci, e quibus argumenta promuntur, id. Top. 2, 7: nunc promenda tibi sunt consilia, id. Att. 9, 18, 2: promere et exercere justitiam, Plin. Ep. 1, 10, 10: nunc illas promite vires, Verg. A. 5, 191.—
- B In partic., to bring to light, disclose, utter, tell, express, relate, etc.: percuntanti promere omnia. Plaut. As. 1, 1, 10 (25): rerum ordinem, Vell. 2, 48, 6: magnificam orationem de semet ipso prompsit, Tac. H. 2, 90. verba, quae sensum animi nostri optime promunt, Quint. 8 praef. § 32: animi voluntatem, id. 12, 10, 40: promere aliquid loquendo, id. 2, 16, 15: quid ipse sim secutus promam, id. 7, 1, 3: qui pueris utile carmen prompturus est, wishes to publish, Ap. Flor. 17 (p 358 med.); cf.: insignem attenuat deus, Obscura promens, raising into notice, Hor. C. 1, 34, 14.
- —Hence, promp-tus (promtus), a, um, P. a., prop. brought to light, exposed to view; hence,
- A Visible, apparent, evident, manifest (rare but class.): inimicitiam atque amicitiam in frontem promptam gero, Enn. ap. Gell. 19, 8, 6 (Trag. v 8 Vahl.): aliud clausum in pectore, aliud promptum in linguā habere, Sall. C. 10, 5: tametsi hoc minime latet, quod ita promptum et propositum est, ut, etc., Cic. Rosc. Am. 40, 118 prompta et aperta, id. Fin. 1, 9, 30: eminentia et prompta, id. de Or. 3, 57, 215: consilia, locos, prompta, occulta noverat, Tac. A. 2, 20.—Sup.: nihil se tam clausum neque tam reconditum posse habere, quod non istius cupiditati apertissimum promptissimumque esset, Cic. Verr. 2, 4, 20, § 42.—
- B Transf.
- 1 At hand, i.e. prepared, ready, quick, prompt, inclined or disposed to or for any thing = paratus, expeditus.
- α Absol.: laudat promptos, segniores castigat, Caes. B. C. 1, 3: promptissimus homo, Cic. Verr. 2, 4, 17, § 37: cetera, quae tibi a multis prompta esse certo scio, a me sunt paratissima, id. Fam. 4, 13, 6: fidem alicui promptam expositamque praebere, id. Caecin. 27, 78: quorum cognoverat promptam audaciam, Sall. C. 32, 2: quod cuique promptum, arma, equos, aurum offerentes, Tac. A. 1, 71: sagittae, Ov. M. 3, 188: prompta et profluens eloquentia, Tac. A. 13, 3.—Sup., Just. 22, 2, 12.—
- β With ad or in aliquid (rarely in aliquū re): ad bella suscipienda Gallorum aiacer et promptus est animus, Caes. B. G. 3, 19 fin.: animus ad defendendam rem publicam, Cic. Fam. 3, 11, 4; esse animo prompto ad jocandum, id. Q. Fr. 2, 13, 1: homines ad vim prompti, ad seditionem parati, Cic.id. Agr. 2, 30, 82: paratior ad usum forensem promptiorque esse, id. Div. in Caecil. 13, 41: promptiores ad nostra pericula, id. Off. 1, 24, 83: promptus ad lacessendum certamen, Liv. 44, 4, 2: ad injurias vicinorum, Just. 23, 1, 3: promptus in pavorem, Tac. A. 15, 25 fin.: in adulationes, id. ib. 15, 61: in latrocinia, Flor. 4, 12, 10; cf. in comp.: promptior in spem, Tac. Agr. 35 fin.; and in sup.: Dalmatae in latrocinia promptissimi, Flor 4, 12, 10: celeritas prompta et parata in agendo, Cic. Brut. 42, 154: in rebus gerendis promptus, Nep. Them. 1, 4.—
- γ With pro or adversus (very rare): utemini nobis etiam promptioribus pro patriā, Liv. 22, 59, 11: promptus adversus insontes, Tac. A. 6, 48 fin.—
- δ With abl.: non promptus ingenio, Liv. 4, 3: linguā promptus, id. 2, 45 fin.; cf.: sermone promptus, Tac. H. 2, 86: promptus audaciā, id. A. 1, 57; 14, 40: promptus animo, id. ib. 14, 58.—Comp.: haud quisquam manu promptior erat, Liv. 2, 56: promptior linguā quam manu, Sall. J. 44, 1.—
- ε With gen.: promptus animi, Tac. H. 2, 23.—Sup.: belli promptissimos delegebant, Sall. Fragm. ap. Arus Mess. (H. 2, 13 Dietsch): Plato veritatis omnibus exhibendae promptissimus, Gell. 10, 22, 1.—
- ζ With dat. (rare except in Tacitus): promptus libertati aut ad mortem animus, Tac. A. 4, 46: seditioni, id. ib. 1, 48: cuicumque fiagitio, id. ib. 15, 45: ultioni, id. ib. 11, 32: nullam gentem promptiorem veniae dandae fuisse, Liv. 25, 16, 12. —
- η With inf. (poet.): promptus metuenda pati, Luc. 7, 105: scis ipse, quam promptae superos incessere Thebae, Stat. Th. 7, 209.—
- b In gen., brave, courageous: maxime vellem, rem publicam in periculis a promptissumo quoque defendi, Sall. Or. Phil. cont. Lep. (H. 1, 48 Dietsch); Tac. Agr. 3; id. H. 2, 25; 3, 69.—
- 2 Easy, practicable: facilis et prompta defensio, Cic. de Or. 1, 56, 237: moenia haudquaquam prompta oppugnanti, Liv. 23, 1 fin.: regnum, Just. 29, 2, 5: expugnatio, Tac. A. 1, 68: possessio, id. ib. 2, 5: aditus, obvia comitas, id. ib. 2, 2 fin.: promptissima mortis via, id. ib. 16, 17: promptum est, with inf., it is easy: sed nec mihi dicere promptum, Nec facere est illi, Ov. M. 13, 10; Tac. A. 15, 41.—Hence, adv.: promptē (perh. not ante-Aug.).
- 1 Readily, quickly, without delay, willingly, promptly: dare operam, Tac. A. 15, 52: distribuere pecuniam legatis, Val. Max. 4, 3, 9.—Comp.: promptius adversari, Tac. A. 2, 38: dirumpere imagines (opp. cunctanter), id. H. 1, 55.— Sup.: promptissime adesse alicui, Plin. Ep. 4, 17, 11.—
- 2 Easily: promptius expediam, Juv. 10, 220: victoria promptissime licentiam sumministrat, Val. Max. 6, 5, 1.
prōmo, prōmpsī, prōmptum, ere (aus *pro-emo), hervor (heraus) nehmen, -langen, -holen, -bringen, hervorstrecken, entnehmen, hergeben, verabfolgen (lassen), mitteilen, vorlegen, I) eig.: 1) im allg.: hinc quosdam libros, Cic.: signa ex aerario, Liv.: ferrum ex templo Salutis, Tac.: medicamenta de narthecio, Cic.: gemitus de pectore, Mart.: argentum sibi domo, Plaut.: u. ohne Ang. woher? alias sedes, herholen, Gell.: alci argentum, herausholen, Plaut.: manum cunctanter et pigre, darreichen, Plin. pan.: libellum, Plin. ep.: libellum apud patres, Tac.: pridem provisum venenum, Tac.: poet., curru nitido diem promere (erscheinen lassen) et celare, Hor.: laeti cavo se robore promunt, kommen hervor aus, entsteigen, Verg. – 2) insbes.: a) Geld aus einer Kasse entnehmen, hergeben, verabfolgen (lassen), aurum ex armario suo, Cic.: HSccciɔɔɔ ex disciplina et artificio (aus dem Kapital seiner Kunst u. Geschicklichkeit), Cic.: bes. als publiz. t. t. (v. Quästor), pecuniam ex aerario, Liv.: alci pecuniam ex aerario, Cic.: ad necessarium rei publicae usum pecuniam ex aerario, Val. Max. – b) Wein aus dem Weinlager hervorholen, amphoram, vina, Caecubum, Hor.: alci vinum, Plaut.: vina dolio, vom F. zapfen, Hor. – c) Getreide aus den Silos hervorholen, frumentum, Varro r. r. 1, 63, 1. – d) Waffen aus dem Köcher od. aus der Scheide neh men, ziehen, sagittas, Hor.: spicula de pharetra acuta sua, Ov.: tela, e pharetra, Ov.: pugionem vaginā, Tac. – e) als t. t. des Gartenbaues: quando sameram ulmi promunt, ihre Samenkörner hervorbringen, in Samen schießen, Colum. 9, 13, 2: tum demum (radices) se promunt, schießen auf, Iul. Graecinus bei Colum. 3, 12, 1. – II) übtr.: 1) im allg.: α) m. Acc.: eae quasi sedes, e quibus argumenta promuntur (entnommen, entlehnt werden), Cic.: animus eruditus, qui semper aliquid ex se promat (aus seinem Inneren herzugeben hat), quod delectet, Cic.: alqm in scaenam, auf die B. bringen, Hor.: alqd in publicum, öffentlich bekanntmachen, Quint. u. Tac.: u. so edictum, Aur. Vict.: consilia, seine R. enthüllen, mit seinen R. herausrücken, Cic.: olim agitatam rem in animo, enthüllen, Curt.: obscura, hervorziehen, ans Licht ziehen, Hor.: percontanti omnia, alles mitteilen, nichts verschweigen, Plaut.: speciosa miracula, enthüllen, Hor.: vires, gebrauchen, Verg.: iustitiam promere et exercere, ausüben u. handhaben, Plin. ep.: saevissima, die grausamsten Handlungen verüben, Tac.: odium, ausbrechen lassen, Tac.: saevitiam ac libidinem factis, tatsächlich auslassen, Tac. – β) m. folg. Relativsatz: quae sentimus promere in medium, unsere Gedanken offen aussprechen, Plin. pan.: exim promptum, quod multorum intimis questibus tegebatur, machte man sich mit etwas Luft (trat mit etwas vor), was usw., Tac.: quae concepissemus mente, etiam promere loquendo (durch das Medium der Rede an den Tag geben), Quint. – 2) insbes., schriftlich oder mündlich kundtun od. -geben, zur Sprache bringen, vortragen, vorbringen, äußern, über etw. sich aussprechen, -sich auslassen, sich vernehmen lassen, sich äußern, α) m. Acc.: sententiam, Tac.: sententiam suam, Petron.: sententiam ad voluntatem alcis, Aur. Vict.: magnificam orationem de semet ipso, in einer glänzenden R. sich vernehmen lassen, Tac.: plura adversus Cottam, Tac. – β) m. folg. Acc. u. Infin.: solus quippe Natalis et hactenus prompsit (sagte aus) missum se ad aegrotum Senecam, Tac.: prompsisse inter proximos ferebatur certam sibi perniciem (esse), er soll geäußert haben, Tac. – γ) m. folg. Relativsatz: quae acta essent promendo, Liv.: de quibus congruunt, promere libet, Tac.
See: promere
prōmō, (10) prōmpsī, prōmptum, ĕre (pro et emo), tr., ¶ 1 tirer, retirer, faire sortir : alicui pecuniam ex ærario Cic. Verr. 2, 3, 195, tirer de lʼargent du trésor public pour qqn, cf. Cic. Cæl. 52 ; medicamenta de narthecio Cic. Fin. 2, 22, tirer des médicaments de leur boîte ; vina dolio Hor. Epo. 2, 47, tirer du vin du tonneau ; cavo robore se Virg. En. 2, 260, se tirer (sortir) des flancs creux du bois [du cheval de bois] ¶ 2 [fig.] a) tirer de : quasi sedes, e quibus argumenta promuntur Cic. Top. 7, les demeures en qq. sorte, dʼoù lʼon tire les arguments, cf. Cic. de Or. 1, 59 ; de Or. 2, 131 ; b) produire au jour : consilia Cic. Att. 9, 18, 2, donner ses conseils ; justitiam Plin. Min. Ep. 1, 10, 10, faire éclater aux yeux la justice ; c) exprimer par la parole, lʼécriture, dévoiler, publier : verba, quæ sensum animi nostri promunt Quint. 8, præf. 32, les mots qui expriment nos sentiments, cf. Quint. 2, 16, 15 ; 12, 10, 40 ; quæ acta sint Liv. 30, 12, 8, exposer les événements, cf. Quint. 7, 1, 3 ; [avec prop. inf.] exposer que : Tac. Ann. 15, 60.
- 1. tevoorschijn halen of brengen, voor de dag halen (uit: abl.; ex; de) [pecuniam ex aerario; vina dolio; libros inde; tela e pharetra; pugionem vaginā trekken; se cavo robore naar buiten komen]; ➤ metaf.: loci ex quibus argumenta promuntur ontnomen, ontleend worden;
- 2. (metaf.) naar voren brengen, aan het licht brengen, onthullen, tonen [alqd in publicum bekendmaken; consilia; saevitiam factis; miracula; animi voluntatem; odium; vires gebruiken; in scaenam op het toneel brengen]; ➤ sol diem promit laat verschijnen;
- 3. (postklass.) naar voren brengen, aandragen, verklaren, vertellen (m. acc.; aci.; afh. vr.) [sententiam ad voluntatem alcis; plura adversus alqm]; ➤ ~ alqd loquendo.
promo , is, prompsi, promptum vel promtum, promere. 3. (emo.)
抽出。顯。再。— in medium 言於衆前。Diem promit et celat sol 太陽顯光隱光。
Suggest a Translation
See an image
抽出。顯。再。— in medium 言於衆前。Diem promit et celat sol 太陽顯光隱光。
Suggest a Translation
See an image
prōmō prōmpsī, prōmptus, ere
- pro+emo, to take out, give out, bring forth, produce: iubeo promi utrosque (scyphos): signa ex aerario prompta, L.: medicamenta de narthecio: vina dolio, H.: pugionem vaginā, Ta.: Sol, diem qui Promis et celas, H.: laetique cavo se robore promunt, come forth, V.—Fig., to bring forth, produce, bring forward, express: loci, e quibus argumenta promuntur: quae acta essent promendo, L.: Digna geri in scaenam, H.: nunc illas promite vires, V.: sententiam, Ta.: odium, let loose, Ta.: plura adversus alqm, Ta.—To bring to light, exalt: insignem attenuat deus, Obscura promens, H.
-
…tanto minor est tua gloria nostra. Dixit et eliso percussis aere pennis inpiger umbrosa Parnasi constitit arce eque sagittifera prompsit duo tela pharetra diversorum operum fugat hoc, facit illud amorem. Quod facit, auratum est et cuspide fulget…
Ovid, Metamorphoses
-
…societatem adfert nisi idcirco moleste pateris quod HS tu ex arca proferebas, HS ccciↃↃↃ iↃↃↃ ex disciplina et artificio promebat ; Roscius ;. quam enim spem et exspectationem, quod studium et quem favorem secum in scaenam…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…recte, ordine, e re publica, sine cuiusquam iniuria factum esse defendis cum tibi senatus ex aerario pecuniam prompsisset et singulos tibi denarios adnumerasset quos tu pro singulis modiis aratoribus solveres, quid facere debuisti si quod L .…
Cicero, in Verrem
-
…institutis, in moribus ac voluntatibus civium suorum hospes, non multum ei loci proderunt illi, ex quibus argumenta promuntur subacto mihi ingenio opus est, ut agro non semel arato, sed novato et iterato, quo meliores fetus…
Cicero, de Oratore
-
…aliquod volumus, locos nosse debemus ; sic enim appellatae ab Aristotele sunt eae quasi sedes, e quibus argumenta promuntur. itaque licet definire locum esse argumenti sedem, argumentum autem rationem, quae rei dubiae faciat fidem. Sed…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…fulminis ictu concidit atque avolsa pedum vestigia liquit. tum quis non artis scripta ac monumenta volutans voces tristificas chartis promebat Etruscis omnes civili generosa stirpe profectam vitare ingentem cladem pestemque monebant, vel legum exitium constanti voce ferebant, templa…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…si non dixit, cur dedit si dixit, eodem se conscientiae scelere devinxit. tune aurum ex armario tuo promere ausa es, tune venerem illam tuam spoliare ornamentis, spoliatricem ceterorum, cum scires quantum ad facinus aurum hoc…
Cicero, pro Caelio
-
…castris fuerunt quibus Pompeius circumsederetur sex legiones ; multum vigilat, audet. nullum video finem mali. nunc certe promenda tibi sunt consilia. hoc fuerat extremum. illa tamen κατακλεὶς illius est odiosa quam paene praeterii, si sibi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…inquam, ludis commissis ex urbe profectus veni ad vesperum. causa autem fuit huc veniendi ut quosdam hinc libros promerem. et quidem, Cato, hanc totam copiam iam Lucullo nostro notam esse oportebit ; nam his libris eum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…animo defetigato tuo, qui nunc requiem quaerat ex magnis occupationibus, vel erudito, qui semper aliquid ex se promat, quod alios delectet, ipsum laudibus inlustret. sin autem, sicut hinc discesseras, lacrimis ac tristitiae te…
Cicero, Epistulae ad Familiares