promotus
prōmōtus, a, um, Part. and P. a., from promoveo.
prōmōtus, ūs, m. [promoveo],
- advancement, promotion (post-class.), Tert. Coron Mil. 3 fin.
1. prōmōtus, a, um (v. promoveo), I) adi., vorgerückt, v. der Zeit = spät, promotā nocte, Apul. met. 4, 22. – II) subst., prōmōta, ōrum, n. = προηγμένα (s. prōductus unter productus), Cic. de fin. 3, 52.
2. prōmōtus, ūs, m. (promoveo), die Beförderung zu Ehrenstellen, Tert. de cor. mil. 3.
1 prōmōtus, a, um, ¶ 1 part. de promoveo ¶ 2 adjt , avancé : promota nocte Apul. M. 4, 22, la nuit étant avancée || pl. n. promota pris substt , c. producta : Cic. Fin. 3, 52.
2 prōmōtŭs, ūs, m. , avancement [en grade] : Tert. Cor. 3.
Promotorisspectans. Charta Edwardi VI. Reg. Angl. ann. 1550. apud Rymer. tom. 15. pag. 222 :
Tam ad instantiam et petitionem partium, quam ex officio mero, mixto, vel Promoto, etc. De et super quibuscumque criminibus.... tam ex officio mero, mixto, quam Promoto, inquirere.Vide Promoti.