promotivus

promotivus [ML < CL promotus p. ppl. of promovere+-ivus] , that which promotes or furthers (the welfare of), beneficial, helpful; b (w. gen., ad or in & acc.). 1303 ipsum favore prosequi ~o ejusque promocionem ‥ pro viribus procurare RGasc III 414a; c1400 epistolas ~as FormOx 207; 1403 vestra serenitas dignetur attentius audire, nostrosque subditos pauperes sub alis defense regalis tueri auxiliis ~is, ne tam dampnabilem jacturam suarum rerum ‥ incurrant Foed. VIII 305; 1407 regi ‥ fautori nostro ~o benigno Lit. Cant. III 101.  b 1296 sicut ipse [sc. Deus] novit sibi esse acceptum et sue ecclesie et clero honorificum et salutis nostre anime misere ~um vel saluti nullatenus retardativum DCCant. p. 263; quecumque imperatori sive suis in complacenciam cedere possent ‥ seu aliis quantumcumque preciosis, in ipsorum gaudia seu solacia ~is, ‥ a regis famulis ‥ ministrantur Ps.-Elmh. Hen. V 31 p. 76; pro tanto reipublicae ~o commodo Ib. 40; illud succincto sermone percurrere in antecedens ad quedam subsequencia creditur ~um Ib. 83.