promptitudo
promptĭtūdo, ĭnis, f. [1. promptus],
- promptitude (eccl Lat.), Fac. Defens. 3, 3.
regi ‥ suus ‥ clericus Johannes ‥ salutem cum omni ~ine famulatam
ut ego infelix, qui omni ~ine dominis ‥ obsequor, qui omni ‥ solicitudine illorum ‥ honorem curo
domino ‥ archiepiscopo frater A. obedientialem famulatus supplicissimi ~inem
episcopo ‥ [J. ] abbas ‥ salutem et seipsum cum omni ~ine complacendi
salutem et devotam ~inem obsequii, reverencie, et honoris
quicquid poterunt ‥ cum omni promptitud[in ]e ‥ complacendi
statim erigi fecit veli virgam in medium mali, ut simul suam ~inem velandi ostenderet
cum continua ~ine complacendi
ea [negocia ] fecimus ~ine sollicita expediri
affectio quam fideles nostri habent erga nos per ~inem operis ‥ evidenter appareat effectu
habere faciatis ‥ duci ‥ mille marcas ‥ ita quod ‥ ~ine vestra reputat se contentum
ut ‥ Stephanum vestre societati laudabili cum ~ine adjungatis
facere cum omni ~ine quod negastis
Cornubie subdiaconus ‥ idiomatis Anglici carens ~ine
Promptanimitas. Litteræ Edmundi Reg. Sicil. ann. 1261. apud Rymer. tom. 1. pag. 721 :
Cum omni desiderio et Promptitudine annuere intendimus, et pronis volumus affectibus complacere.Charta ann. 1327. apud Ludewig. tom. 6. Reliq. MSS. pag. 39 :
Cum omni fidei constantia et debita Promptitudine semper in antea intendemus.