About
Menu

propellere

propellere [CL], 2 propellare [ML] 1 to push or thrust forward, propel; b (transf.). circio ‥ navem in altum ~ente Gir. EH I 3 p. 232; legitur quod Sisyphus habens saxum collo ligatum debuit illud ~ere ad summitatem montis T. Chobham Praed. 98; natantia igitur omnia plus trahunt corpus per aquam quam ~unt, et ideo magis dicuntur reptilia Gros. Hexaem. VI 3. 2.  b natura, quippe tociens dicta semper ad contraria, semper ad adversa vos ~ente Gir. SD 124. 2 to push, thrust, or drive away, expel (usu. w. abl.); b (fig.). c705 cum praesule proprio pontificatus apice privato tellure paterna ~i Aldh. Ep. 9 (11) p. 501; ad excolendas vineas bestiasque nocentes ex his ~endas Bede Cant. 1110; 933 bustis sponte patentibus somata jam rediviva ~entibus CS 694; s1100 [rex H.] effeminatos curia ~ens (v. curia 3b); cum propriis quondam edibus ‥ ~itur Ad. Eyns. Hug. V 1 p. 75; quos ‥ a villa propulsos excluderent Mir. J. Bev. C 338.  b ubicumque amor Dei hospitatus fuerit, et is qui ei locum praebuit in se locum iniquitati dederit, procul dubio ‘corripitur’ et ~itur amor vel spiritus Dei ‘a superveniente iniquitate’ Alex. Cant. Dicta 14 p. 165. 3 (transf.) to ward off, repel (undesirable activity or condition). ingressus es ‥ professusque Christi militiam in qua non solum aperte obsistentis hostis violentia est ~enda, sed et ‥ Anselm (Ep. 37)) III 145; iracundiam patientia comprimant, levitatem servata gravitate cohibeant, suspiciones dilectionis contemplatione ~ant Ailr. Spir. Amicit. III 32. 684A; 1507 ad ~andum impetum pluvie Cant. Coll. Ox. II 249.

Saved

Recent