properato
properato, quickly, speedily
prŏpĕrātō, adv., v. propero, P. a., B. fin.
properātō, Adv. (propero), eilfertig, eilig, Tac. ann. 13, 1.
prŏpĕrātō, (16) adv, c. propere : Tac. Ann. 13, 1.
properātō
adv.
- properatus, quickly, speedily: ad mortem agitur, Ta.