propalo
prōpălo, no perf., ātum, 1, v. a. [propalam],
- to make public or manifest, to divulge (post-class.), Sid. Ep. 9, 11: propalata et publica veritas, Oros. 6, 5: divinitus propalatum, Aug. Ep. 137: nondum propalatam esse sanctorum viam, thrown open, Vulg. Heb. 9, 8.
prōpalo, āvī, ātum, āre (propalam), offenbar machen, alqd, Sidon. epist. 9, 11, 7. Claud. Mam. de stat. anim. 1, 2 extr. u.a. Spät.: se hosti, Commodian. instr. 2, 9, 14.
See: propalare
prōpălō, āvī, ātum, āre (propalam), tr., rendre public, publier, divulguer : Sid. Ep. 9, 11 ; Aug. Ep. 137.