propendeo
propendeo, to hang down, preponderate
Could not find propensum in Logeion dictionaries.
propensum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of propendeo
- I Lit. (class.): ex ramis propendens, Plin. 26, 7, 20, § 36; Suet. Galb. 21: lanx propendet, Cic. Tusc. 5, 17, 51.—
- II Trop.
- A (The figure borrowed from the descending scale of a balance.) To weigh more, haec the preponderance: nec dependes nec propendes, weighest neither less nor more, Plaut. As. 2, 2, 39 (295): si bona propendent, Cic. Tusc. 5, 31, 86.—
- B To be inclined or disposed to any thing: si suā sponte quo impellimus, inclinant atque propendent, Cic. de Or. 2, 44, 18.—
- C To be well disposed, favorable: inclinatione voluntatis propendere in aliquem, Cic. de Or. 2, 29, 129.
- —Hence, prō-pensus, a, um, P. a.
- A Lit., hanging down (post-class.): propensum labrum, Sol. 20: propenso sesquipede, Pers. 1, 57 dub. —
- 2 Transf., = magno pene praeditus (post-class.), Capitol. Gord. 19.—
- B Trop.
- 1 Inclining towards, coming near, approaching (class.); with ad: disputatio ad veritatis similitudinem propensior, Cic. N. D. 3, 40, 94: ad veritatem, id. Div. 1, 5, 9. —
- 2 Heavy, weighty, important (class.): illa de meā pecuniā ramenta fiat plumea propensior, Plaut. Bacch. 3, 4, 15 (514): id fit propensius, more weighty, important, Cic. Par. 3, 2, 24.—
- 3 Inclined, disposed, prone to any thing (syn. proclivis); usually constr. with ad or in and acc.; rarely with dat.
- α With ad: non tam propensus ad misericordiam, quam inclinatus ad severitatem videbatur, Cic. Rosc. Am. 30, 85: ad dicendum, id. Fin. 3, 20, 66: animus propensus ad salutem alicujus, id. Fam. 4, 13, 5: ad liberalitatem, id. Lael. 9, 31.—Comp.: paulo ad voluptates propensior, Cic. Off. 1, 30, 105: ad lenitatem, id. Mur. 31, 64: animus alius ad alia vitia propensior, id. Tusc. 4, 37, 81: sunt propensiores ad bene merendum quam ad reposcendum, id. Lael. 9, 32.—
- β With in and acc.: propensus in alteram partem, Cic. Att. 8, 3, 4.—Comp.: propensior benignitas esse debebit in calamitosos, Cic. Off. 2, 18, 62: in neutram partem propensiores, id. Fin. 5, 11, 30.—
- γ With dat.: in divisione regni propensior fuisse Alexandro videbatur, more disposed to favor Alexander, Just. 16, 1, 2 (al. pro Alexandro).—
- δ Absol., well-disposed, favorable, willing, ready (class.): propenso animo aliquid facere, Cic. Att. 13, 21, 7; Liv. 37, 54: propensum favorem petiit, Ov. M. 14, 706.—Sup.: propensissimā civitatum voluntate, Auct. B. Alex. 26.—Hence, adv.: prōpensē, willingly, readily, with inclination (class.): conspiratio propense facta, Lentulus ap. Cic. Fam. 12, 15, 3.—Comp.: propensius senatum facturum, Liv. 37, 52: eoque propensius laudandus est, Ap. Flor. p. 98 Oud.
- 1. (postklass.) naar beneden hangen;
- 2. (metaf.) overhellen, neigen [in nos];
- 3. het zwaarst wegen; ➤ propendet lanx boni; / vgl. ook propensus.
不平。向。— in eum inclinatione voluntatis 心偏向彼。
Suggest a Translation
See an image
- to hang down, preponderate: tantum propendere illam (lancem) putet, ut, etc.—Fig., to weigh more, preponderate: si bona propendent.—To be inclined, be disposed, be favorable: (animi iudicium) quo impellimus propendent: inclinatione voluntatis in nos.
-
…studet, facere possit ornatius. sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte propensus es mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Tum ille timide vel potius verecunde Facio…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…et cum re viderent omnes esse bellum quidamque id verbum removendum arbitrarentur, tua voluntas in discessione fuit ad lenitatem propensior. Victa est igitur propter verbi asperitatem te auctore nostra sententia vicit L. Caesaris, amplissimi viri, qui…
Cicero, Philippicae
-
…, ut et usu eius, quem diligere coeperunt, fruantur et moribus, sintque pares in amore et aequales propensioresque ad bene merendum quam ad reposcendum, atque haec inter eos sit honesta certatio. Sic et utilitates ex amicitia…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…inauditae cum Deiotaro querelae tuae numquam tu illum accusavisti ut hostem, sed ut amicum officio parum functum, quod propensior in Cn. Pompei amicitiam fuisset quam in tuam cui tamen ipsi rei veniam te daturum fuisse dicebas, si…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…autem esset aliquis sed hebes, ut solet, et, ut ipse sensi, esset multitudo et infimus quisque propensus in alteram partem, multi mutationis rerum cupidi, dixi ipsi me nihil suscepturum sine praesidio et sine pecunia .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ut etiam ab iis ipsis qui nos cum Caesare tam coniunctos dolent diligamur, ab aequis vero aut etiam a propensis in hanc partem vehementer et colamur et amemur. de ambitu cum atrocissime ageretur in senatu multos dies, quod…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…iudicem fugiebant atque horrebant ei quibus periculum creabatur ideo quod, tametsi veritatis erat amicus, tamen natura non tam propensus ad misericordiam quam applicatus ad severitatem videbatur. ego, quamquam praeest huic quaestioni vir et contra audaciam fortissimus et…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…ex naturalibus causis vitia nasci possunt, extirpari autem et funditus tolli, ut is ipse, qui ad ea propensus fuerit, a tantis vitiis avocetur, non est id positum in naturalibus causis, sed in voluntate, studio…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…posse videantur. Si se dant et, ut ante dixi, sua sponte, quo impellimus, inclinant atque propendent, accipio quod datur et ad id, unde aliquis flatus ostenditur, vela do ; sin est integer quietusque…
Cicero, de Oratore
-
…proxime. accedit, si quid hoc ad rem, εὐγενέστερος est etiam quam pater. coram igitur et quidem propenso animo ad probandum. accedit enim quod patrem, ut scire te puto plus etiam quam non modo tu sed…
Cicero, Epistulae ad Atticum