prophetalis
prŏphētālis, e, adj. [propheta],
- prophetic, prophetical (eccl. Lat.): os, Hier. Ep. 54, n. 17: habitus, Hilar. in Matt. 2, 2: scriptura, id. ib. 23, 4; Cassiod. in Psa. 16.
prophētālis, e (propheta), prophetisch, weissagerisch, vaticinium, Hieron. epist. 96, 3: os, ibid. 54, 17: vox, Ven. Fort. vit. S. Mart. 1, 97: außerdem oft bei a. Eccl.
erat gratia Spiritus Sancti ~alis quam in peccato perdidit
sed cum forte foret felix praecursor adultus / atque prophetali jam maturesceret aevo
quique prophetali praefatur mente futura
de ~ali gratia quam ei Deus affuderat alias dictum est
omnis ~alis [], sacerdotalis, et regalis dignitatis privilegio ‥ insignitus : Trevisa of prophecie
versus ~iales in honore vestri(
in modo intelligendi, qui est obscurus et ~ialis
prŏphētālis, e (propheta), de prophète, des prophètes, prophétique : Hier. Ep. 54, 17 ; 96, 3.
prophetiampertinens.
Prophetales libri, apud S. Hieronymum Epist. 7. ad Lætam.
Prophetalis versusvocitatur antiphona ad Introitum Missæ, quod ex Prophetæ regii psalmis semper desumta sit, in Ord. Romano II. num. 4.
Prophetiale patrocinium, apud Tertull. adv. Valent. cap. 28.