propinator
propīnātor, ōris, m. (propino), der Zutrinker, Augustin. serm. 361, 7.
hic ~or ‥ qui potum administrat
buttelere ‥ ~or
bryllare off drynke or schenkere , ~or
a butler , ‥ ~or
ille ebrius et inebrians, qui ~or est et poculum
adeo copioso ymbre emittis eloquia sapiencie tue, acsi ~or esset tibi Tullius