About
Menu

prorumpere

prorumpere [CL] 1 to force one’s way forward, to burst or rush forth; b (from an enclosed or confined space, or from a state of confinement; also in fig. context). c (of liquid, vapour, or sim.) to flow forth forcefully, to burst forth, gush, or erupt; d (of light or darkness). nisi ‥ contra hostiles copias ante fratris adventum in bellum ~rumperet Asser Alf. 38; nec minus audax demon ~rumpit [in] ecclesiam V. Chris. Marky. 78; c1188 audita ‥ ista donacione, sepedictus Johannes statim in camera ~rupit Cart. Haughmond 279.  b ubi quod subtilius est et humiditas cum aliquanto calore, cito frondes ~rumpunt Quaest. Salern. B 62; in quem improvise Wallenses a latibulis suis ‥ per loca palustria ~rumpentes M. Par. Maj. V 656; prima libertas cathenata prorumpet / et ad sublime libera properabit J. Howd. Cant. 48.  c e cujus medio fons ~ens totum nemus irrigat Comm. Cant. II 9; in Rheni fluminis insula ubi in oceanum ~rumpit Lib. Monstr. I 2; Tigris ‥ fluvius ‥ rapidissimo cursu ‥ a monte Caucaso ~rumpit Ib. II 4; e flamma in proximo ~rumpente Alb. Lond. DG 4. 10; quasi ab interioribus ad exteriora ~rumpunt spiritus ‥. cur illic sanguis ebulliens extra ~rumpat Quaest. Salern. B 269.  d jam lucescebat, aurora in diem ~rumpere meditante W. Malm. Mir. Mariae 207; in diem verum tenebre proruperunt J. Howd. Cant. 88. 2 (transf., w. in & abl., in or ad & acc.): a to rush into (expression of thought or feeling); b (dep.). c to rush into (action or mode of conduct or being); d (of non-personal thing). a cujus ‥ sancti viscera tali stimulata historia non statim in fletus singultusque ~rumpant? Gildas EB 35; c790 caritas me conpulit in has ~rumpere litteras Alcuin Ep. 51 p. 95; Christiani in laudem Christi ~rumpunt Gosc. Aug. Min. 759B; unde isti ad lacrimas vix aut nunquam ~rumpunt Quaest. Salern. N 56; alium degenerem facinorosum etiam in minas et diffiduciationem superbe nimis ~rumpentem V. II Off. 2; tunc prorumpet in sermones / bos et capra, tunc leones / formidabunt lepores Walt. Wimb. Van. 105; 1361 accedens ad barram ‥ in hujusmodi verba ‥ ~rupit SelCKB V cxlii; Eugenius ‥ ad tormentum ductus ‥ in verbis ~rupit, dicens “tempus loquendi, tempus tacendi” Eul. Hist. I 326.  b ab exterioribus oculum cordis convertens ad se ipsum, ‥ orabat devote, ac sepe ~rumpebatur in lacrimas G. Crispin Herl. 12.  c ad id flagitii lasciviendo ~rupit ut ‥ Abbo Edm. 16; ut ‥ usque ad sacrorum quoque venditionem emptionemque ~rumpant Ailr. Serm. 404C; 1166 ipse autem abusus patientia nostra ad sanctissime matris sue ~rupit injurias, sponsam loquimur Crucifixi Becket Ep. 184; in tantam igitur vesaniam ‥ ausus ~rumpere ut ‥ Found. Waltham 22; demum ‥ coacta mitescere inclusorum severitas effectualem ~ruperat in tractatum Ps.-Elmh. Hen. V 59 p. 158; regnum Anglie, quod ex Bruti comitiva Trojanorum ‥ in dominium politicum et regale ~rupit Fortescue LLA 13.  d primo namque de his sermo ad ortum ~rumpit quae leviori discretu ab humano genere distant Lib. Monstr. I pref.; sed si inter episcopum et priorem aliquid questionis qualibet occasione quandoque ~ruperit Feod. Durh. lv; nulla de fratricidio / prorupit exprobacio, / quod jam ulcisci valuit J. Howd. Cyth. 112. 5.

Saved

Recent