About
Menu

prorsum

prorsum, forwards

prorsum (collat. form prōsum, like prosus=prorsus, Plaut. Trin. 5, 2, 6 (1130) Ritschl), adv. [pro-versum].
  • Forwards (poet.): neque prorsum iniit, Plaut. Cist. 4, 2, 32 (702): cursari rursum prorsum, to and fro, Ter. Hec. 315.—
  • II Straight on, right onwards, directly (ante-class.): simulato, quasi eas prorsum in navem, Plaut. Pers. 4, 5, 5 (677); id. Mil. 4, 4, 56 (1192) Ritschl.—
    • B Trop., straightforwards, without ceremony, i. e. wholly, absolutely, at all (ante- and post-class.): prorsum perit, Plaut. Curc. 5, 3, 3 (681): prorsum quodcumque videbat fecisse, Cato ap. Charis. p. 189 P.: praedones prorsum parcunt nemini, Plaut. Cae. fr. 5: prorsum credebam nemini, id. Pers. 4, 3, 8 (477): prorsum nihil intellego, Ter. Heaut. 776; cf. id. Eun. 332: irritatus, Gell. 17, 3, 3.

Saved

Recent