provocatrix
prōvŏcātrix, īcis, f. [provocator],
- she that entices (post-class.): improbitas, Lact. 6, 18 med.; Vulg. Soph. 3, 1.
prōvocātrīx, trīcis, f. (Femin. zu provocator), hervorlockend, reizend, Lact. 6, 18, 19.
a voluptate que ad libidinem ‥ ~ix est
quia ‥ ~icem nobis misistis cedulam
pronuba est luxurie ~ix propter quod potest dici follis diaboli
prōvŏcātrīx, īcis, f. , celle qui provoque : Lact. Inst. 6, 18, 19.