provolo
provolo, to fly forth, hurry forth, rush out
prō-vŏlo, āvi, 1, v. n., to fly forth.
- I Lit., Plin. 10, 58, 79, § 159: apes, id. 11, 18, 19, § 62.—
- II Transf., to hurry or hasten forth, to rush out (class.): capillo passo in viam provolarunt, Quadrig. ap. Gell. 2, 19, 8: subito omnibus copiis provolaverunt, Caes. B. G. 2, 19, 6: in primum infestis hastis provolant duo Fabii, Liv. 2, 46 fin.; cf. id. 3, 62 fin.: ad primores provolat, id. 1, 12: formicae provolant, Plin. 11, 31, 36, § 111.— Of things: sonitus provolat ictu, flies forth or out, Lucr. 6, 294.
prō-volo, āvī, ātum, āre, hervorfliegen, I) eig., ausfliegen, pulli provolant, Plin.: apes provolant, Plin. – II) übtr., v. Menschen, hervorstürzen, hervoreilen, subito, Caes.: ad primores, Liv.
prōvŏlō, (13) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 sʼenvoler, sʼenfuir en volant : Plin. 10, 159 ¶ 2 [fig.] sʼélancer (voler) en avant : Quadr. Ann. 19 d. Gell. 2, 19, 8 ; Cæs. G. 2, 19, 6 ; in primum provolant Liv. 2, 46, 7 ; 3, 62, 8, ils sʼélancent au premier rang || [poét. en parl. du tonnerre] : Lucr. 6, 294.
- 1. (v. dieren) vooruit-, uitvliegen; ➤ apes provolant zwermen uit;
- 2. (v. mensen) vooruitvliegen, voortsnellen [subito]; ➤ ipse ad primores Romulus provolat;
- 3. (Lucr.) (v. niet-lev.) vooruitschieten, zich snel verbreiden; ➤ sonitus provolat ardenti cum ictu.
prō-volō āvī, —, āre,
- to fly forth, hurry forth, rush out: subito omnibus copiis, Cs.: ad primores, L.