rectilineus
rēctilīneus (rectilīnius), a, um (rectus u. linea), geradlinig, Gromat. vet. 377, 10 (= Boëth. art. geom. p. 374, 13 Fr.) u.a.
quando que angulum continent due linee recte fuerint, ~eus angulus nominatur
~ee figure sunt que rectis continentur lineis, quarum quedam trilatere tribus rectis lineis, quedam quadrilatere quattuor rectis ‥ lineis concluduntur
quilibet item angulus ~eus est in infinitum major anulo contingentie
demonstrationes geometrice de lineis rectis et angulis ~eis competunt in radiis visualibus et angulis quos constituunt
in angulo contingencie, qui si infinicies abscindatur ab angulo ~eo, nunquam tamen eum consumit totaliter
superficialium quidam est ~eus et quidam obliquilineus
rēctĭlīnĕus, a, um (rectus, linea), en ligne droite, rectiligne : Grom. 377, 10.