rectrix
rectrix, īcis, f. [rector],
- she that leads or guides; a directress, governess, mistress (post-Aug.): animam velut aurigam rectricemque membrorum, Col. 3, 10, 9: sapientia domina rectrixque est, Sen. Ep. 85, 32: Italia rectrix parensque mundi altera, Plin. 37, 13, 77, § 201.
rēctrīx, trīcis, f. (Femin. zu rector), die Lenkerin, Leiterin, Italia, rectrix parensque mundi altera, Plin. 37, 201: artes ministrae sunt; sapientia domina rectrixque est, Sen. ep. 85, 32: videmus hominibus inspiratam velut aurigam rectricemque membrorum animam, Colum. 3, 10, 9.
preparet exitui sordes compunctio, mentem / evocet os, rectrix pena dietet eam
virga illi in manu, ~icis dignitate pretenta, croceo vel cereo colore prelucida
titulus filie regis: ~ix orbis terrarum
mater virgo pia titulo domus ista Maria / est tua dos propria sua sis rectrix ope dia
teste Katerina Anglie regina ac generali ~ice ejusdem
ecclesia de Falle priorissa de Ambresbury ~ix
domina priorissa et conventus ibidem ~ices sunt ejusdem ecclesie
hic rector, -oris, ~ix, -cis
rēctrīx, (16) īcis, f. , directrice, maîtresse, reine : Sen. Ep. 85, 32.