remissivus
rĕmissīvus, a, um, adj. [remitto] (late Lat.).
- In medicine, relaxing, laxative: relaxare tumentia rebus congruis et remissivis, Cael. Aur. Acut. 3, 4.—
- II In gram.: adverbia, formed to express the idea in a weakened or moderated sense, remissive (like pedetentim, paulatim, sensim, etc.), Prisc. p. 1021 P.
remissīvus, a, um (remitto), I) als mediz. t. t., nachlassen machend, v. Arzneien, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 4, 31. – II) als gramm. t. t., eine Schwächung (Milderung) bezeichnend, adverbia (wie pedetemtim, paulatim, sensim), Prisc. 15, 35.
alia [adverbia sunt ] ~a: pedetentim, paulatim, sensim
sume [sc. adverbia ]syndon ~a,þæt synd aslacigendlice , paulatimlytlum
hec ~am obedienciam a priore postulavit
de operibus misericordie ~is ita constat
sacri olei ~am unctionem postulavit
aliqua penitencia est ~a peccati
annus quinquagesima vocatur jubileus ~us
anno domini MCCC fuit annus jubileus sive ~us
jubileus ‥ annus remissionis vel ~us interpretatur
vestra littera ~a(
declaracio epistole regis Alexandri misse philosopho Aristotili et de ejus ~a responsione
rĕmissīvus, a, um (remitto), ¶ 1 [médec.] émollient : C. Aur. Acut. 3, 4, 31 ¶ 2 [gramm.] qui exprime une atténuation, une idée de progression lente : Prisc. Gramm. 15, 35.
Alleviabit eumVita S. Walth. tom. 1. Aug. pag. 268. col. 1 :(infirmum) Dominus, et si in peccatis sit, remittentur ei.
Sanctus hoc sentiens et sciens, sacri olei Remissivam unctionem postulavit et percepit, etc.