remissibilis
rĕmissĭbĭlis, e. adj. [remitto] (postclass).
- Pardonable, remissible: delicta, Tert. Pudic. 2.—
- II Easy, light: digestio, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 164.
remissibilis, e (remitto), I) erläßlich, delicta, Tert. de pudic. 2. – II) sanft, gelinde, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 13, 164.
invenirentur infideles arcusque facile ~is in pravitatem se sua sponte invertentes
nulla species ‥ nature intensibilis vel ~is erit specialissima
est ergo Deus non intensus proprie nec remissus, non intensibilis nec ~is
ponitur beatitudo essencialiter consistere in visione et amore summe boni; et alie visiones vel alia bona contingencia ponuntur ipsam concomitari accidentaliter, que vocantur quandoque beatitudines accidentales, intensibiles et ~es
si ‥ peccator ita speraret in Domino quod crederet omnia peccata sua esse ~ia si peniteret, in hoc non peccaret
peccatum ‥ non ‥ ~e(
quod peccatum commissum in hujusmodi clara visione, per malam eleccionem, non est remediabile nec ~e
quod omne peccatum, quamvis predestinatorie gravissimum nisi desperacionis baratro subjaceat, sit ~e
si quid offensionis in hac synodi celebritate attraximus, condonare ac remissibile facere digneris
rĕmissĭbĭlis, e (remitto), pardonnable : Tert. Pud. 2 || aisé, doux : C. Aur. Chron. 2, 13, 164.