remisceo
remisceo, to mingle again, mix up, intermingle
rĕ-miscĕo, no perf., mixtum or mistum, 2, v. a., to mix or mingle again, to mix up, intermingle (perh. only in the foll. passages).
- I Lit.: venenum remixtum cibo, Sen. Const. 7, 4.—
- II Trop.: sic veris falsa remiscet, Hor. A. P. 151: animus naturae suae remiscebitur, Sen. Ep. 71, 15: remixto carmine tibiis, Hor. C. 4, 15, 30.
re-mīsceo, mīscuī, mīstum u. mīxtum, ēre, I) wieder mischen, -vermischen, animus suae naturae remiscebitur, Sen. ep. 71, 16. – II) vermischen, vis veneni remixta cibo, Sen. de const. sap. 7, 4: Lydiis remixtum carmen tibiis, ein Lied zum Schalle der lydischen Flöte gesellt, Hor. carm. 4, 15, 30: sic veris falsa remiscet, verschmilzt, verwebt mit usw., Hor. de art. poët. 151.
rĕmiscĕō, (14) ŭī, mixtum et mistum, ēre, tr., remêler : animus naturæ suæ remiscebitur Sen. Ep. 71, 15, lʼâme sera rendue à son principe || [fig.] mêler, mélanger [à diverses reprises, complètement] : Hor. P. 151 ; Sen. Const. 7, 4.
re-misceō mīxtus, ēre,
- to mingle again, mix up, intermingle: veris falsa, H.