removeo
removeo, to move back, take away, set aside, put off, drive away, withdraw, remove
BWL
far off Britons
Frieze-Dennison Vergil
Could not find remouendus in Logeion dictionaries.
remouendus Verb: present passive gerundive singular of removeo
- I Lit.: tolle hanc patinam, remove pernam, Plaut. Mil. 3, 1, 163 (758) sq.: pecora, Caes. B. C. 1, 48: equos, Sall. C. 59, 1: equos ex conspectu, Caes. B. G. 1, 25: dapes, Ov. M. 8, 571: mensam, id. ib. 13, 676: frena, Hor.S.2, 7, 74: tegimen, to lay aside, Ov. M. 1, 674: Aurora removerat ignes, had driven away, id. ib. 4, 81: monstra, id. ib. 5, 216: remoto atque ablegato viro, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 82: remotis arbitris, id. Off. 3, 31, 112: custode remoto, Hor. A. P. 161: remoto Hannibale, Just. 31, 5, 1: quae jam infantem removerit, i.e. has weaned, Plin. 28, 7, 21, § 72: naves longas ab onerariis navibus, Caes. B. G. 4, 25: cupas furcis ab opere, id. B. C. 2, 11: castra sex milia ab oppido, Liv. 9, 24: quae natura occultavit ab oculis, Cic. Off. 1, 35, 127: bracchia a latere modice, Quint. 11, 3, 159: comas a fronte ad aures, Ov. M. 5, 488: se a corpore, Lucr. 3, 895: se a vulgo, Hor. S. 2, 1, 71: parvos natos a se, id. C. 3, 5, 43: se a conspectu, Auct. B. Afr. 62: plura de medio (with auferre), Cic. Rosc. Am. 8, 23: togam inde, Quint. 11, 3, 124: oculos, Cic. Balb. 5, 11: arcanis oculos profanos, Ov. M. 7, 256: tactu viriles virgineo manus, id. ib. 13, 467: toto sumus orbe remoti, id. P. 2, 2, 123: mensae remotae, Verg. A. 1, 216; Ov. M. 13, 676: cum paulum ab legionibus nostros removissent, Caes. B. G. 5, 16: aliquem ab exercitu, Auct. B. Afr. 54: praesidia ex iis locis, quae, etc., Cic. Fam. 16, 12, 3: se in montes ex urbe, Hor. S. 2, 6, 16: ex oculis manus, Ov. M. 9, 390: ut propinquis suis ultra ducentesimum lapidem removeretur, Tac. A. 2, 50.—
- II Trop.: removete moram, Plaut. Stich. 2, 1, 37 (310); Quint. 8, prooem. § 3: sumptum removit, Cic. Rep. 2, 14, 27: hominum conscientiā remotā, id. Fin. 2, 9, 28: remotā subtilitate disputandi, id. ib. 2, 38, 98: omnia removistis, avaritiam, imperitiam, superbiam, Sall. J. 85, 45; cf.: remoto metu, id. ib. 87, 4; Tac. Agr. 15: remoto joco, jesting aside, Cic. Fam. 7, 11, 3: remoto personarum complexu, Quint. 3, 6, 57; 12, 11, 30: formam anilem, Ov. M. 6, 43: soporem, id. ib. 6, 493: obstantia fata, id. ib. 13, 373: remove istaec, no more of that (i. e. do not speak of it), Cic. ap. Suet. Caes. 49 fin.: aliquem ab studio, Ter. Hec. 22: aliquem ab republicā, Caes. B. C. 3, 21; Liv. 5, 11: aliquem ab hoc sermone, Cic. Lael. 9, 32: aliquem a legibus (sc. ferendis), id. Q. Fr. 2, 6, 5: aliquem a vitā (natura), Lucr. 5, 350: se a negotiis publicis, Cic. Off. 1, 20, 69: se ab omni ejusmodi negotio, id. Clu. 15, 43: se ab amicitiā alicujus, id. Lael. 21, 77; cf.: se ab aliquo, id. Att. 4, 8, b, 3: se a suspitione, id. Agr. 2, 8, 22; cf.: illam suspitionem ab sese removere, id. Verr. 2, 3, 59, § 136: invidiam a se, Ov. M. 12, 626: vim procul hinc, id. Am. 1, 14, 29: (levissima) secerni arbitror oportere atque ex oratione removeri, Cic. de Or. 2, 76, 309: quartum (statum) ex generalibus, Quint. 3, 6, 67: omnes tribu remoti, Liv. 45, 15 Drak. N. cr.: ordine, Tac. A. 13, 11: quaesturā, Suet. Tib. 35: pudorem thalamis, Ov. M. 8, 157; cf.: se artibus suis, Cic. Or. 2, 5: se ministerio sceleris, Ov. M. 3, 645: aliquem tutelā, Dig. 26, 10, 4.— Absol., Dig. 26, 10, 3. —
- B To deduct, subtract: si de quincunce remota est Uncia, Hor. A. P. 327.
- —Hence, rĕmōtus, a, um, P. a., removed, i.e. afar off, distant, remote.
- A Lit.: silvestribus ac remotis locis, distant, retired, Caes. B. G. 7, 1; cf.: remoto loco, Cic. Fam. 7, 20, 2: terrae, Lucr. 2, 534: Gades, Hor. C. 2, 2, 10: Britanni, id. ib. 4, 14, 47: fontes, id. S. 2, 4, 94: gramen, id. C. 2, 3, 6: rupes, id. ib. 2, 19, 1: domūs pars, i. e. penetralia, Ov. M. 6, 638. —Neutr. as subst.: in remoto, far away, Sen. Q. N. 3, 26, 1: remotius antrum, Ov. F. 6, 121: sedes, remotas a Germanis, Caes. B. G. 1, 31: ab arbitris remoto loco, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 80: civitas a conspectu remota, id. ib. 2, 3, 37, § 85: in quibus (studiis) remoti ab oculis populi omne otiosum tempus contrivimus, id. Lael. 27, 104: ab aulā, Ov. M. 11, 764.— With abl.: civitatis oculis remotus, Suet. Tib. 42: quamvis longā regione remotus Absim, by however great a distance I am removed from you, Ov. Tr. 3, 4, 73; cf.: licet caeli regione remotus, id. M. 15, 62.—
- B Trop., removed, disconnected, separate, clear, free from, strange to any thing: quae jam diu gesta et a memoriā remota, Cic. Inv. 1, 26, 39: genus (narrationum) remotum a civilibus causis, id. ib. 1, 19, 27: natura deūm longe remota Sensibus ab nostris, Lucr. 5, 148: scientia remota ab justitiā, Cic. Off. 1, 19, 63: (defensio) remota ab utilitate rei publicae, id. Verr. 2, 3, 84, § 193: a verā ratione longe remotum, Lucr. 6, 853: (fabula) non a veritate modo, sed etiam a formā veritatis remota, Quint. 2, 4, 2: naturae jura a vulgari intellegentiā remotiora, Cic. Inv. 2, 22, 67: sermo a forensi strepitu remotissimus, id. Or. 9, 32; Quint. 11, 1, 89 Spald. N. cr.: (Vestorium) hominem remotum a dialecticis, in arithmeticis satis versatum, Cic. Att. 14, 12, 3: homines maxime ab injuriis nostrorum magistratuum remoti, id. Verr. 2, 2, 66, § 160: a Tib. Gracchi aequitate ac pudore longissime remotus, id. Agr. 2, 12, 31: hic a culpā est remotus, id. Mur. 35, 73: ab inani laude et sermonibus vulgi, id. Fam. 15, 4, 13: a vulgo longe lateque, Hor. S. 1, 6, 18: vitio ab omni, id. A. P. 384: ab omni minimi errati suspicione remotissimus, Cic. Verr. 2, 4, 19, § 40: (vilica) a vino, ab escis, a superstitionibus remotissima sit, Col. 12, 1, 3 et saep.—
- 2 In the philos. lang. of the Stoics, remota, a transl. of the Gr. προηγμένα, things not to be preferred; things to be rejected or postponed (opp. promota), Cic. Fin. 3, 16, 52.—Hence, adv.: rĕmōtē, at a distance, afar off, remotely (very rare).—Comp.: stellae eundem orbem tenentes aliae propius a terris, aliae remotius ab eisdem principiis eadem spatia conficiunt, Cic. N. D. 1, 31, 87.— Sup.: remotissime, Aug. Trin. 12, 5.
➳ sync. remorant Hor. S. 2, 1, 71 ; remorunt Ov. Ib. 240 ; remosse Lucr. 3, 69.
- 1. wegnemen, verwijderen, aan de kant schuiven, afwenden (ook metaf.) [alqd ex oratione; alqd ab oculis; comas a fronte; hostes a muro terugdrijven; adversarium uit de weg ruimen; suos terugtrekken; equos e conspectu laten verwijderen; victum onttrekken; mensas van tafel opstaan; dapes; invidiam a se; alqm a re publica uitsluiten van deelname aan staatszaken; alqm quaesturā; praesidia ex iis locis]; ➤ arbitris remotis zonder getuigen; remoto ioco zonder gekheid;
- 2. se ~ zich terugtrekken [a negotiis publicis; ab amicitia alcis];
- 3. (jur.) van rechten enz. uitsluiten [ab officiis]; een recht vervallen verklaren, schrappen [donationem].
推開。拒。棄。— infantem 使孩斷嬭。— id de medio 偷此物。— se ab eo 斷其來往。— se a suspicione 開釋己疑。— ab oculis 隱藏。避人眼目。\Remosse pro* Removisse.
Suggest a Translation
See an image
- (pluperf.remōrant, H.), mōtus, ēre, to move back, take away, set aside, put off, drive away, withdraw, remove: pecora, Cs.: ex conspectu remotis equis, Cs.: mensā remotā, O.: Postquam mensae remotae, V.: frena, H.: Aurora removerat ignīs, O.: remotis arbitris: tactu virilīs Virgineo manūs, O.: paulum ab legionibus nostros, Cs.: praesidia ex iis locis, quae, etc.: se in montīs ex urbe, H.: Ex oculis manūs, O.: castra sex milia ab oppido, L.: comas a fronte ad aurīs, O.: parvos natos ab se, H.: plura de medio: arcanis oculos profanos, O.—Fig., to take away, set aside, abolish, put out of view: sumptum: omnia removistis, avaritiam, etc., S.: remoto ioco, jesting aside: soporem, O.: poeta remotus iniuriā adversarium Ab studio, T.: Caelium ab re p., deprive of political rights, Cs.: remoto Catilinā, out of the way: Clodio remoto, dead: a negotiis publicis se, withdraw: ab amicitiā Pompei se: Vim procul hinc, O.: hos quidem ab hoc sermone removeamus, leave out of consideration: thalamis pudorem, O.—To take away, deduct, subtract: si de quincunce remota est Uncia, H.
-
…reiecto nostro equitatu, phalange facta sub primam nostram aciem successerunt. Caesar primum suo, deinde omnium ex conspectu remotis equis, ut aequato omnium periculo spem fugae tolleret, cohortatus suos proelium commisit. Milites loco superiore pilis missis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Diviciaci animum offenderet verebatur. Itaque prius quam quicquam conaretur, Diviciacum ad se vocari iubet et, cotidianis interpretibus remotis, per C. ; Valerium Troucillum, principem Galliae provinciae, familiarem suum, cui summam omnium rerum fidem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, omnibus Gallis idem esse faciendum quod Helvetii fecerint, ut domo emigrent, aliud domicilium, alias sedes, remotas a Germanis, petant fortunamque, quaecumque accidat, experiantur. Haec si enuntiata Ariovisto sint, non dubitare quin…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sumpsisse manu tegimenque capillis. Haec ubi disposuit, patria Iove natus ab arce desilit in terras. Illic tegimenque removit et posuit pennas, tantummodo virga retenta est. Hac agit, ut pastor, per devia rura capellas ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…et superesse videt de tot modo milibus unam, innocuos ambo, cultores numinis ambo, nubila disiecit nimbisque aquilone remotis et caelo terras ostendit et aethera terris. Nec maris ira manet, positoque tricuspide telo mulcet aquas rector pelagi…
Ovid, Metamorphoses
-
…sui, non est hortamine longo nunc ait utendum. Vires effundite vestras sic opus est aperite domos ac mole remota fluminibus vestris totas inmittite habenas Iusserat ; hi redeunt ac fontibus ora relaxant et defrenato volvuntur in aequora cursu .…
Ovid, Metamorphoses
-
…hostibus relinquatis Haec ubi dixit, paululum conmoratus signa canere iubet atque instructos ordines in locum aequum deducit. Dein remotis omnium equis, quo militibus exaequato periculo animus amplior esset, ipse pedes exercitum pro loco atque copiis instruit .…
Sallust, Catilina
-
…est et studiis et officiis nostris mutuis et summa amicitia dignum et necessitudine etiam paterna. si quisquam fuit umquam remotus et natura et magis etiam, ut mihi quidem sentire videor, ratione atque doctrina ab inani laude et sermonibus…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vehementerque illum ordinem observo, satis commode mihi videor eorum consuetudinem usu tractandoque cognosse. itaque ut hoc comperi, remotas esse litteras societatis, habui rationem eorum annorum per quos iste in Sicilia fuisset ; dein quaesivi, quod erat…
Cicero, in Verrem
-
…quem ad modum nostro more male rem gerentibus patribus bonis interdici solet, sic ilium quasi desipientem a re familiari removerent iudices. tum senex dicitur eam fabulam quam in manibus habebat et proxime scripserat, Oedipum Coloneum, recitasse iudicibus…
M. Tullius Cicero, De Senectute