resistere

resistere [CL, coinciding in perf. with restare] 1 to pause, stop. soli Goduinus ejusque filii ‥ sine presidio armorum veniendum non arbitrati, cum manu valida Beverstane restiterunt W. Malm. GR II 199; hoc audientes restiterunt, moram aliquam facientes, conferentes ad invicem quid facerent H. Cantor f. 18; avis que ad quemlibet dumum ~it [G. : se areste] tarde venit ad bonum arboris subclinatorium J. Godard Ep. 237; brokettus ibi transivit aquam et †resistit [l. restitit] in quodam †butimine [l. bitumine] extra W. SelPlForest 105. 2 (usu. mil.) to fight or make a stand (against), to offer physical resistance (to); b (w. dat.); c (transf. or fig.; also w. contra & acc.). cum ‥ crudelitatem sedare temptaret quidam bellicosus incentor ‥ fertur ‥ furibundo strepitu restitisse, dicens se ‥ leto tenus pugnaturum Aldh. VirgP 38 p. 289; tantus timor Anglos incesserat ut nihil de ~endo cogitarent W. Malm. GR II 165; Francis ‥ poscenti non acquiescentibus, immo prelianti ‥ ~ere ardentibus, ingens guerra ‥ exoritur Ord. Vit. X 5 p. 20; s1265 cum percepissent se in brevi comprehensuros si restitissent, pacem cum rege pepigerunt Taxter Chr. Bury f. 152v; s1385 rex pro defensione ‥ sui regni fovet bella erga terras diversas; ‥ necessitas ipsum cogit ‥ se suos adversarios debeat ~ere, continuare Chr. Westm. p. 152. b Stilio ‥ omnem ‥ parietem potest penetrare, licet lapideum non resistit ei Comm. Cant. I 361; cum rostris avium nequeam resistere rostro Aldh. Aen. 18 (Myrmicoleon) 2; dux cum ‥ copiis quibus nihil ~ere posse jactabat Bede HE III 1 p. 128; suo principi se injuste ~ere considerantes Gir. GE I 3; nec potuit populos obsessos ‥ se prudencius ‥ quam fecerant nostris oppugnacionibus restitisse G. Hen. V 6. c ille pugnat infidelitate; tu vero fide ~e fortiter Alch. Ep. 300; vir venerandus armis justicie vitam suam muniens contra castra spiritualis nequitie robustissime restitit V. Gund. 11; nisi eorum maliciis divina miracula restitissent, Judeis forte Christum crucifigentibus crudeliores exstitissent V. Edm. Rich B 622. 3 to oppose, resist; b (w. dat.). c (w. ne & subj.) to act in order to prevent. puellam disponsatam non licet parentibus dare alteri viro nisi illa omnino ~at Theod. Pen. II 12. 33; abbate concedente, me volente, nullo fratrum ~ente Anselm (Ep. 12) III 116; nulla consuetudine ‥ ~ente Laws Romney Marsh 47; 1415 sibi adherentibus se adinvicem confederavit ‥ ad recistendum et deteriorandum proficuum domini March. S. Wales 63. b ~entibus sibi et tam pretiosum quaestum denegantibus Gildas EB 67; petitionibus episcopi nolens ~ere Felix Guthl. 47 p. 144; si autem domini sui praeceptis restiterit, gratiam ipsius statim amittit Simil. Anselmi 73; num debemus veritatem abnegare et rectitudini ~ere? Ord. Vit. XIII 34 p. 101; cum majori vigore ‥ debent catholici universi ~ere crimini [v. l. crimen] heresis in papa, quam crimini [v. l. crimen] apostasie in clerico Ockham Dial. 624 (ed. ABMA); s1367 misit ‥ monachum ad curiam Romanam ‥ fratri Johanni resistiturum vel saltem cum eo conventurum Meaux III 166. c sed ne aliquid harum perficeret, superna illi oracula simul et opera restiterunt Bede HE V 9 p. 296; certe canonici Eboracenses, ne in aecclesia sepeliretur, pertinacissime restitere W. Malm. GP III 118; palam restitit, ne scriptum ‥ suo sigillo corroboraret A. Tewk. Add. Thom. 3.

resistere

Saved

Recent