resolidare

resolidare [LL], to render solid (again), reunite; b (parts of body); c (soul). ferrum invenerunt coaluisse ad integrum ac si igni follicato esset conflatum, ita in unum vident ~atum, ut nulle reliquie superessent ferrei pulveris Gosc. Edith II 75; partes ‥ ab iniquorum tyrannide ereptas in ipsius summe ecclesie ~at unitatem atque in unicam hereditatem Id. Transl. Mild. 9; domus ista ‥ nescit conjuncta disjungere; que disjuncta solet ~are Serlo Gram. Mon. Font. 76.  b ~avit ac redintegravit quod solidum dudum integrumque creavit Herm. Arch. 20; testa capitis cum corona unctionis, que in modum disci dependebat a capite, per cutis modicum fronti herens adhuc, capiti ~atur et coaptatur ut potuit H. Bos. Thom. VI 13; membra sua ~antem (Dunstanus) NLA I 291.  c quo ‥ longius corpore removit, eo inseparabilius unicam aliquando duorum animam ~abit Gosc. Lib. Confort. 27.