About Report a problem

Menu

resolutivus

resolutivus [CL resolutus p. ppl. of resolvere+-ivus] 1 that has power to dissolve or dispel. b that has power to soften (in quot., tumour). c (alch.) solvent. oportet ponere extenuativa et resolutiva Gilb. III 143v. 1; aut subtiliativum et ~um grossitudinis Ib. VI 237v. 2; cassia est ~a ventositatum grossarum. sic devocio ‥ erga proximum ‥ resolvit grossas inflaciones iracundie ‥ in proximo Kilwardby Jejun. 173.  b ~a sunt glans cum adipe porci salita et isopus humida resolvit apostemata dura Gad. 28. 1.  c menstruum ~um est aqua argenti vivi ‥ que dissolvit metalla atque margaritas Ripley 128; Ib. 164 (v. menstruus 10). 2 that tends or is likely to weaken (into). occiositas ‥ in desidiam ~a J. Waleys V. Relig. I 1. 219v (v. enervativus).

Saved

Recent