resolutorie

resolutorie [resolutorius+-e], (log.) by means of analysis or resolution. nec est ista trimembris divisio terminorum ex opposito assignata, cum contingit eundem terminum esse resolubilem, exponibilem, et officialem ‥ . ut in tali proposicione: ‘necessarium est aliquid esse’ que potest tripliciter probari, primo ~ie sic: hoc est aliquid esse, et hoc est necessarium (continue demonstrando Deum esse), ergo necessarium est aliquid esse Wycl. Log. I 83.