About
Menu

resistivus

resistivus [CL resistere+-ivus], that offers resistance or opposition, resistant. b (phys., w. potentia, potestas). omnia inferiora voluntate sunt ~a sibi Wycl. Act. 5; 1412 nullus Christianus debet obedire tali vicario [sc. pape] ‥ nisi obediencia ~a Conc. III 344b.  b sit B ‥ unum corpus grave equalis gravitatis et potencie, id est, potestatis ~e Bradw. CD 128B; potencia ~a vel impeditiva Kilvington Soph. 27d.

Saved

Recent