resonabilis
resonabilis, resounding
rĕsŏnābĭlis, e, adj. [resono],
- resounding; a poet. epithet of Echo, Ov. M. 3, 358; Aus. Epigr. 99, 1.
resonābilis, e (resono), widerhallend, echo, Ov. met. 3, 358. Auson. epigr. 99, 1.
A. de W. attachiatus fuit ‥ ad respondendum ‥ de placito quod reddat ‥ ~em compotum suum de tempore quo fuit receptor denariorum
quicquid ‥ residuum fuerit porcionis legate ‥ decedentis, ultra sustentacionem ~em ejusdem, inter ‥ reliquos pueros ‥ dividatur
pro meliore ‥ vendicione ‥ lanarum suarum ad bona et ~ia precia
rĕsŏnābĭlis, e (resono), qui renvoie les sons : Ov. M. 3, 358 ; Aus. Ep. 99, 1.
resonābilis e, adj.
- resono, resounding: Echo, O.