responsivus
rēsponsīvus, a, um, adj. [respondeo],
- answering, responsive: sententia, Jul. Rufin. Fig. Sent. 19; Isid. 2, 21, 18 (dub.): verba, Prisc. 574 P.
respōnsīvus, a, um (respondeo), zum Antworten geeignet, antwortend, sententia (= ἀποφώνημα), Iul. Rufin. de fig. sent 19. Isid. orig. 2, 21, 18 ed. vulg.: verba, Prisc. 2, 15: pronomina, Asper 550, 16 K.
questio ‥ varios habet opinantes ‥ quorum quilibet ponit unam conclusionem ~am
epistolam epistole magistri Symonis ~am
literam ~am
vobis scripsimus ‥ . vos ‥ nobis insinuare curavistis vestra epistola ~a quod ‥
littere certificatorie supradictis epistolis mandatoriis ~e
rogamus quatenus ‥ vestra nobis si placet insinuet ~a
litteram ostendit mihi regiam ‥ quam nec prece nec precio tradere voluit, nec certam ~am de restituendo facere, licet super hoc fuerit cum magna instancia requisitus
nobis mitti petimus ~am(
cum ‥ de ~a litterarum nostrarum hujusmodi ad nos nondum certitudo pervenerit et an hujusmodi littere nostre vobis presentate fuerint necne penitus ignoremus
~a premisse
hoc ‥ est commune, et propterea quaestioni nostrae haud apta ~a
interrogativum et ~um debent esse ejusdem generis; interrogativum est adverbium, ergo et ~um
apologeticus, ~us vel excusatorius
rogamus vos Cyneam ‥ legatum statuere vobis in exemplum; et licet nequaquam omnia vobis in vestro fuerint negocio pro voto ~a, quemadmodum tamen ipse suo respondebat domino in suo regressu de Romanis, ita et vos ‥ pro nobis Anglicis ‥ respondeatis
respōnsīvus, a, um, qui sert à répondre : Prisc. Gramm. 2, 15.