resplendeo
resplendeo, to shine back, glitter, be resplendent
resplendeō, 2, n.: to shine brightly; glitter, 12.741.
rē-splendĕo, ēre, v. n.,
- to shine brightly; to glitter, be resplendent (poet.): fulvā resplendent fragmina harenā, Verg. A. 12, 741; Sil. 12, 732; Sen. Q. N. 1, 13, 2; Claud. Rapt. Pros. 3, 446; Sen. Agam. 543: sidera, Manil. 5, 719: facies, Vulg. Matt. 17, 2.— Trop.: resplendet gloria Martis, Claud. Laud. Stil. 1, 16.
re-splendeo, uī, ēre, einen Widerschein geben, widerstrahlen, Verg. Aen. 12, 741. Sen. de ben. 4, 6, 2 u. 4, 30, 4; nat. qu. 1, 13, 2. Sen. Agam. 543 (564). Sil. 12, 732. Claud. rapt. Pros. 3, 446. Manil. 5, 721. Vulg. 1. Mach. 6, 39 (Perf.). – bildl., resplendet gloria Martis, Claud. laud. Stil. 1, 16: cura honestatis inter eversae patriae cineres et favillas in affectibus piis resplenduit et refulsit, Ambros. de off. 3, 17, 98.
resplendĕō, (14) dŭī, ēre, intr., renvoyer la clarté, resplendir, reluire : Virg. En. 12, 741 ; Sen. Ben. 4, 6, 2 ; 4, 30, 4 ; Nat. 1, 13, 2.
re-splendeō —, —, ēre,
- to shine back, glitter, be resplendent: resplendent fragmina harenā, V.