resplendentia
rēsplendentĭa, ae, f. [resplendeo],
- splendor, resplendence: veritatis, Aug. Ep. ad Maced. 55.
resplendentia, ae, f. (resplendeo), der Widerschein, Abglanz, Augustin. epist. 155, 14.
per ~iam luminosi super speculum
prima veritas est non ipsius subjecti sed subjecti in predicato et per hoc veritas objective ~ie
resplendentĭa, æ, f. (resplendeo), vive clarté : [fig.] Aug. Ep. 155, 14.
Sicut luculentis ingeniis non defit Resplendentia veritatis.