retribuo
retribuo, to give back, return, restore, repay
rē̆-trĭbŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a., to give back, return, restore, repay (class., but freq. only in eccl. Lat.; syn. remuneror).
- I Lit.: corpora retribuat rebus recreetque fluentes, Lucr. 5, 275: populo pecuniam acceptam, Liv. 2, 41, 8: fructum quem meruerunt, Cic. Rosc. Com. 15, 44: aliena suis, Paul. Nol. Carm. 32, 514: quodcunque aliud acceperis, potes cum libuit retribuere, Ap. Apol. p. 332, 24.—
- II Trop.: vicem alicui, to repay, requite, Lact. 6, 18, 22: retributionem gentibus, Vulg. 1 Macc. 2, 68: justis bona, id. Prov. 13, 21.
re-tribuo, tribuī, tribūtum, ere, I) wiedergeben, a) zurückgeben, wieder zustellen, pro Siculo frumento acceptam pecuniam populo, Liv. 2, 41, 8: potes omne, ut acceperas, retribuere, Apul. apol. 92. – b) von neuem geben, dagegengeben, corpora rebus, Lucr. 5, 277: vicem alci, vergelten, Lact. 6, 18, 22. – II) einem das ihm Gebührende geben, zukommen lassen, alci exactae aetatis fructum, quem meruit, Cic. Rosc. com. 44. – ➳ Plin. ep. 10, 86 (18), 2 liest Keil pertribuerunt.
rĕtrĭbŭō, (14) trĭbŭī, trĭbūtum, ĕre, tr., ¶ 1 donner en échange, en retour : Cic. Com. 44 ¶ 2 rendre, restituer : Lucr. 5, 275 ; Liv. 2, 41, 8 ¶ 3 [fig.] payer de retour : Lact. Inst. 6, 18, 22 || rendre ce qui est dû [récompenser ou punir] : Vulg. Prov. 13, 21.
- 1. teruggeven, terugbetalen [pro frumento acceptam pecuniam populo];
- 2. (Lucr.) opnieuw geven [corpora rebus];
- 3. (over)laten, toewijzen [alci exactae aetatis fructum].
re-tribuō uī, ūtus, ere,
- to give back, return, restore, repay: pecuniam acceptam populo, L.: illis fructum quem meruerunt, render.