rumpotinus
rumpōtĭnus, a, um, adj. [rumpus-teneo].
- That serves to support the running vines: genus arbusti Gallici, Col. 5, 7, 1; also arbores, id. 5, 7, 1, § 3.—
- II Subst.: rumpōtĭnus, i,f., a kind of maple (opulus), Plin. 14, 1, 3, § 12; 24, 19, 112, § 172.
rumpōtinus, a, um (rumpus u. teneo), zum Halten der Weingesenke dienend, genus arbusti, arbores, Colum. 5, 7, 1 u. 3. – subst., rumpōtinus, ī, f., der Masholder (opulus), Plin. 14, 12.
rumpōtĭnus, a, um (rumpus, teneo), qui sert à porter la vigne enlacée : Col. Rust. 5, 7, 1 || subst. -tĭnus, ī, f. , arbre qui porte la vigne [surtout lʼérable, opulus ] : Plin. 14, 12.