sceleratus
sceleratus, polluted, profaned; wicked, infamous, vicious; a wretch, miscreant
Could not find sceleratiores in Logeion dictionaries.
sceleratiores Adjective: masculine accusative plural comparative, Adjective: masculine nominative plural comparative, Adjective: masculine vocative plural comparative, Adjective: feminine nominative plural comparative, Adjective: feminine accusative plural comparative, Adjective: feminine vocative plural comparative of sceleratus
- 1. misdadig, crimineel [vir; genus; puella; preces; poenae voor de misdaad of de misdadiger; coniuratio]; ➤ -e facere, dicere; contra patriam -a arma capere;
- 2. door een misdaad ontwijd [terra; vicus ‘Straat v.d. misdaad’ in Rome, waar Tullia, de dochter v. koning Servius Tullius, over het lijk v. haar vermoorde vader is gereden; campus bij de porta Collina in Rome, waar Vestaalse maagden die de gelofte v. kuisheid gebroken hadden, levend ingemetseld werden; sedes plaats der verdoemenis, verblijfplaats v. goddeloze personen in de onderwereld];
- 3. (poët.; postklass.) verderfelijk, rampzalig, verschrikkelijk [frigus]; II. subst. ī m misdadiger.
惡。無法。可恨者。染人之罪。大害。嚴。兇。莫奈煩。伶詭。難堪者。— vicus 可恨之城。Scelerata sedes 地獄之苦所。Sceleratum limen 地狱門。
Suggest a Translation
See an image
- P. of scelero, polluted, profaned, defiled: terra, V.: limina Thracum, O.: Vicus, on the Esquiline, where Tullia drove over the corpse of her father, L.: campus, at the Colline gate, where an unchaste vestal was entombed alive, L.: sedes, the abode of the wicked in the underworld, O.—Impious, wicked, accursed, infamous, vicious, flagitious: Davos, T.: vir: stirps hominum sceleratorum, Cs.: hostis: coniunx, L.: iste multo sceleratior quam ille: ego sum sceleratior illo, O.: refertam esse Graeciam sceleratissimorum hominum.—As substm.: tu unus, scelerate, inventus es, qui, etc., scoundrel: sceleratorum manu.—Accursed, shameful, outrageous, impious: eius preces: coniuratio, L.: insania belli, V.: amor habendi, O.: ignes, O.: a sceleratiore hastā: subit ira sceleratas sumere poenas, i. e. satisfaction for her crimes, V.: frigus, destructive, V.
-
…in exsilium iussu consulis iveris, sustinebo. sin autem servire meae laudi et gloriae mavis, egredere cum importuna sceleratorum manu, confer te ad Manlium, concita perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum ,…
Cicero, in Catilinam
-
…quo etiam aquilam illam argenteam quam tibi ac tuis omnibus confido perniciosam ac funestam futuram, cui domi tuae sacrarium sceleratum constitutum fuit, sciam esse praemissam tu ut illa carere diutius possis quam venerari ad caedem proficiscens solebas, a…
Cicero, in Catilinam
-
…; neque parari neque consuli quicquam potest occulte quo magis properandum est. Quare ego ita censeo Cum nefario consilio sceleratorum civium res publica in maxuma pericula venerit iique indicio T. Volturci et legatorum Allobrogum convicti confessique sint caedem ,…
Sallust, Catilina
-
…in aevum omne nefas fugere pudor verumque fidesque ; In quorum subiere locum fraudesque dolique insidiaeque et vis et amor sceleratus habendi. Vela dabat ventis nec adhuc bene noverat illos navita ; quaeque diu steterant in montibus altis, fluctibus…
Ovid, Metamorphoses
-
…liberales ex sociorum fortunis, sint misericordes in furibus aerari ; ne illi sanguinem nostrum largiantur et, dum paucis sceleratis parcunt, bonos omnis perditum eant Bene et conposite C. Caesar paulo ante in hoc ordine de vita et…
Sallust, Catilina
-
…iugo gemuere iuvenci. Tertia post illam successit aenea proles, saevior ingeniis et ad horrida promptior arma, non scelerata tamen. De duro est ultima ferro. Protinus inrupit venae peioris in aevum omne nefas fugere pudor verumque fidesque…
Ovid, Metamorphoses
-
…, praesertim in principibus et rem publicam gubernantibus. Habere enim quaestui rem publicam non modo turpe est, sed sceleratum etiam et nefarium. Itaque, quod Apollo Pythius oraclum edidit, Spartam nulla re alia nisi avaritia esse perituram…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ego honoris causa nomino, cruentum pugionem tenens Ciceronem exclamavit ex quo intellegi debet eum conscium fuisse. ergo ego sceleratus appellor a te quem tu suspicatum aliquid suspicaris ; ille qui stillantem prae se pugionem tulit, is a te…
Cicero, Philippicae
-
…quod Q. Ancharium non esse successurum putares, animos rumor inflasset, quo te modo ad tuam intemperantiam, scelerate, renovasti Mitto aurum coronarium quod te diutissime torsit, cum modo velles, modo nolles. lex enim generi…
Cicero, in Pisonem
-
…. quid tum nonne cesserunt at postea tuis armis cessit toga. quaeramus igitur utrum melius fuerit libertati populi Romani sceleratorum arma an libertatem nostram armis tuis cedere. nec vero tibi de versibus plura respondebo tantum dicam breviter, te…
Cicero, Philippicae