sentinare
erumpere, effluere ‥ ~are, ‥ carinare
~o, -as, i. in animo aliquid sensim dijudicare
Sententia ista sic est in corde hominis, quomodo cadus. Inde Sentinatur navis in pelago, non potest enim nisi aquam admittere per ruinas compaginis suæ.Cæsarius Arelatens. serm. 8. ad Monachos :
Nam quomodo navis, posteaquam pelagi fluctus evaserit, si in portu Sentinata, id est, vacuata in portu non fuerit, de minutissimis guttis impletur et mergitur, etc.Infra :
Quomodò navis Sentinatur a situla, etc.Utitur et Fortunatus
Quid huic, quæso, obfuit seni persona Sentinatoris et in nautis vilissima ?
Sentinosum navigium, dixit S. Ambrosius in Orat. funebri de obitu fratris, pro rimoso, et in quo exhaurienda sæpius sit sentina.