sentio
sentio, to discern by sense, feel, hear, see, perceive, be sensible of
the eyes perceive various colors of things
they perceive that I know what they are thinking
I intend to write what I think
- I Physically.
- A In gen., to discern by the senses; to feel, hear, see, etc.; to perceive, be sensible of (syn. percipio).
- α With acc.: calorem et frigus, Lucr. 1, 496; cf.: duritiem saxi, id. 4, 268; 3, 381 sq.: feram nare sagaci (venaticā), Enn. ap. Fest. p. 177 Müll. (Ann. v. 346 Vahl.): varios rerum odores, Lucr. 1, 298: sucum in ore, id. 4, 617 sq.: suavitatem cibi, Cic. Phil. 2, 45, 115: varios rerum colores, Lucr. 4, 492: sonitum, Plaut. Curc. 1, 2, 69 (164): nil aegri, Lucr. 3, 832: utrumque (calorem et frigus) manu, id. 1, 496: famem, Liv. 25, 13: morbos articularios, Plin. 32, 4, 14, § 39.—In mal. part.: sensit delphina Melantho, Ov. M. 6, 120.—Pass.: posse prius ad angustias veniri, quam sentirentur, before they should be observed, Caes. B. C. 1, 67.—
- β With inf. or an, object-clause: sei movero me seu secari sensero, Plaut. Merc. 2, 2, 40 (311): sentio aperiri fores. id. Truc. 2, 3, 29 (350): nec quisquam moriens sentire videtur, Ire foras animam, Lucr. 3, 607: sentire sonare, id. 4, 229 Munro.—
- γ Absol.: perpetuo quoniam sentimus, Lucr. 4, 228; 6, 935; Plaut. Bacch. 4, 9, 77 (1001): qui (homines) corruant, sed ita, ut ne vicini quidem sentiant, Cic. Cat. 2, 10, 21.—
- b Of things: pupula cum sentire colorem dicitur album, Lucr. 2, 811 sq. —Absol.: haud igitur aures per se possunt sentire, Lucr. 3, 633: si quis corpus sentire refutat, id. 3, 350; 3, 354; cf. id. 3, 552; 3, 625.—
- B In partic.
- 1 To perceive the effects (esp. the ill effects) of any thing; to feel, experience, suffer, undergo, endure: sentiet, qui vir siem, Ter. Eun. 66: jam curabo sentiat, Quos attentarit, Phaedr. 5, 2, 6: quid ipse ad Avaricum sensisset, etc., Caes. B. G. 7, 52; cf. Liv. 45, 28, 6: Centupirini etiam ceterarum civitatum damna ac detrimenta senserunt, Cic. Verr. 2, 3, 45, § 108; id. Div. in Caecil. 12, 38; cf. id. Verr. 2, 1, 49, § 127: tecum Philippos et celerem fugam Sensi, Hor. C. 2, 7, 10: (Apollinem) vindicem, id. ib. 4, 6, 3: caecos motus orientis austri, id. ib. 3, 27, 22: contracta aequora (pisces), id. ib. 3, 1, 33: prima arma nostra (Salyi), Flor. 3, 2, 3: sentire paulatim belli mala, Tac. H. 1, 89: famem, Liv. 25, 13, 1; Curt. 9, 10, 11: damnum, Liv. 2, 64, 6: cladem belli, id. 35, 33, 6: inopiam rerum omnium, id. 43, 22, 10; 44. 7, 6: incommoda belli, id. 44, 14, 10: lassitudo jam et sitis sentiebatur, id. 44, 36, 2: ubi primum dolorem aliquis sentit, Cels. 6, 7 init.; cf. Lact. 7, 20, 7: cujus ulceris dolorem sentire etiam spectantes videntur, Plin. 34, 8, 19, § 59: corporis aegri vitia sentire, Curt. 8, 10, 29: qui in urbe se commoverit ... sentiet, in hac urbe esse consules vigilantes, esse egregios magistratus, etc., Cic. Cat. 2, 12, 27; cf. id. Sest. 28, 69; Ov. M. 13, 864.—Absol.: iste tuus ipse sentiet Posterius, Ter. Ad. 139.—Of beasts, etc.: oves penuriam sentiunt, Col. 7, 9, 3 sq.: frigus aut aestum, id. 7, 4, 7: praegelidam hiemem omnes pisces sentiunt, Plin. 9, 16, 24, § 57.—
- b Of things, to be affected or influenced by: meae istuc scapulae sentiunt, Plaut. Poen. 1, 1, 25 (153); Liv. 9, 37: transitum exercitus (ager), id. 9, 41, 58: pestilentem Africum (Fecunda vitis), Hor. C. 3, 23, 5: lacus et mare amorem Festinantis eri, id. Ep. 1, 1, 84: alnos fluvii cavatas, Verg. G. 1, 136 al.; cf. Plin. Pan. 31, 5: carbunculi cum ipsi non sentiant ignes, Plin. 37, 7, 25, § 92: eadem (gemma) sola nobilium limam sentit, is affected by, id. 37, 8, 32, § 109: cum amnis sentit aestatem, et ad minimum deductus est, Sen. Ira, 3, 21, 1: miramur quod accessionem fluminum maria non sentiant, id. Q. N. 3, 4: illa primum saxa auctum fluminis sentiunt, id. ib. 4, 2, 7: totum mare sentit exortum ejus sideris, Plin. 9, 16, 25, § 58: caseus vetustatem, id. 11, 42, 97, § 242: herba cariem, id. 12, 7, 14, § 28: ferrum robiginem, id. 34, 14, 41, § 143. —
- 2 In the elder Pliny, to be susceptible of, to be subject or liable to a disease: morbos, Plin. 9, 49, 73, § 156: rabiem, id. 8, 18, 26, § 68: cariem, id. 12, 7, 14, § 28.—
- II Mentally.
- A Lit., to feel, perceive, observe, notice (syn. intellego).
- α With acc.: id jam pridem sensi et subolet mihi, Plaut. Ps. 1, 5, 7 (421); so, quid, id. Truc. 1, 1, 39 (60): quando Aesculapi ita sentio sententiam, I observe, understand, id. Curc. 2, 1, 2 (217): primus sentio mala nostra, Ter. Ad. 546: numquam illum ne minimā quidem re offendi, quod quidem senserim, that I have perceived, Cic. Lael. 27, 103: ut cui bene quid processerit, multum illum providisse, cui secus, nihil sensisse dicamus, id. Rab. Post. 1, 1: praesentia numina sentit, Hor. Ep. 2, 1, 134; cf. id. ib. 2, 2, 162; id. C. S. 73 et saep.: de victoriā atque exitu rerum sentire, Caes. B. G. 7, 52: omnia me illa sentire quae dicerem, nec tantum sentire, sed amare, Sen. Ep. 75, 3: illum sensisse quae scripsit, id. ib. 100, 11.—Poet.: ut vestram sentirent aequora curam, Ov. M. 5, 557: nec inania Tartara sentit, i. e. does not die, id. ib. 12, 619.—
- β With inf. or an obj.-clause: quoniam sentio errare (eum), Plaut. Men. 3, 2, 16 (481): hoc vir excellenti providentiā sensit ac vidit, non esse, etc., Cic. Rep. 2, 3, 5: suspicionem populi sensit moveri, id. ib. 2, 31, 54: quod quid cogitent, me scire sentiunt, etc., id. Cat. 2, 3, 5 sq.: postquam nihil esse pericli Sensimus, Hor. S. 2, 8, 58: non nisi oppressae senserunt (civitates), etc., Just. 8, 1, 2.—
- γ With rel.- or interrog.-clause: scio ego et sentio ipse, quid agam, Plaut. Trin. 3, 2, 13 (639): jam dudum equidem sentio, suspicio Quae te sollicitet, id. Bacch. 4, 8, 49 (890): quoniam sentio, Quae res gereretur, id. ib. 2, 3, 56 (290): si quid est in me ingenii, quod sentio quam sit exiguum, Cic. Arch. 1, 1: ex quo fonte hauriam, sentio, id. ib. 6, 13: victrices catervae Sensere, quid mens rite, quid indoles ... Posset, Hor. C. 4, 4, 25.—With the indic., in a rel.clause: sentio, quam rem agitis, Plaut. Capt. 2, 1, 14 (208).—
- δ With de: hostes postea quam de profectione eorum senserunt, became aware of their retreat, Caes. B. G. 5, 32; 7, 52.—
- ε With nom. of part. (poet.): sensit terrae sola maculans, Cat. 63, 6: sensit medios delapsus in hostis, Verg. A. 2, 377.—
- ζ Absol.: vehementer mihi est irata: sentio atque intellego, Plaut. Truc. 2, 6, 64 (545); cf. id. Trin. 3, 2, 72 (698); id. Mil. 2, 6, 97 (577): mentes sapientium cum e corpore excessissent sentire ac vigere (opp. carere sensu), Cic. Sest. 21, 47; cf. id. Rep. 6, 24, 26: (Aristoteles) paeana probat eoque ait uti omnes, sed ipsos non sentire cum utantur, id. Or. 57, 193; cf. Quint. 9, 4, 52: priusquam hostes sentirent, Liv. 34, 14; 2, 25; 22, 4.— Impers. pass.: non ut dictum est, in eo genere intellegitur, sed ut sensum est, Cic. de Or. 3, 42, 168.—
- B To feel, experience (with acc. of the feeling; rare): quidquid est quod sensum habet, id necesse est sentiat et voluptatem et dolorem, Cic. N. D. 3, 14, 36: tenesne memoriā quantum senseris gaudium, cum, etc., Sen. Ep. 4, 2: non sentire amisso amico dolorem, id. ib. 99, 26; 121, 7: victoriae tantae gaudium sentire, Liv. 44, 44, 3; cf.: segnius homines bona quam mala sentire, id. 30, 21, 6.—
- III Transf. (in consequence of mental perception), to think, deem, judge, opine, imagine, suppose (syn.: opinor, arbitror): si ita sensit, ut loquitur, est homo impurus, Cic. Rep. 3, 21, 32; cf.: jocansne an ita sentiens, id. Ac. 2 (Luc.), 19, 63; id. Rep. 3, 5, 8: fleri potest, ut recte quis sentiat, et id quod sentit, polite eloqui non possit, id. Tusc. 1, 3, 6: humiliter demisseque sentire, id. ib. 5, 9, 24: tecum aperte, quod sentio, loquar, id. Rep. 1, 10, 15; cf.: quod sentio scribere, id. Fam. 15, 16, 3: causa est haec sola, in quā omnes sentirent unum atque idem, id. Cat. 4, 7, 14: idemque et unum sentire, Suet. Ner. 43: sapiens de dis immortalibus sine ullo metu vera sentit, Cic. Fin. 1, 19, 62.—With acc. and inf.: idem, quod ego, sentit, te esse huic rei caput, Ter. Ad. 568; cf.: nos quidem hoc sentimus: si, etc. ... non esse cunctandum, Cic. Fam. 1, 7, 5: voluptatem hanc esse sentiunt omnes, id. Fin. 2, 3, 6 Madv. ad loc.: sensit in omni disputatione id fieri oportere, id. ib. 2, 2, 4; 5, 8, 23; id. Tusc. 5, 28, 82; id. Att. 7, 6, 2; id. Fam. 1, 7, 5: sic decerno, sic sentio, sic affirmo, nullam rerum publicarum conferendam esse cum eā, quam, etc., id. Rep. 1, 46, 70.—With two acc. (very rare): aliquem bonum civem, Cic. Off. 1, 34, 125 (cf. id. Fin. 2, 3, 0, supra, where Orell. omits esse).—With de and abl.: cum de illo genere rei publicae quae sentio dixero, Cic. Rep. 1, 42, 65; so, quid de re publicā, id. ib. 1, 21, 34; 1, 38, 60: quid de quo, id. ib. 1, 11: quid gravius de vobis, Caes. B. C. 2, 32, 4; Cic. Rep. 1, 13, 19; cf.: qui omnia de re publicā praeclara atque egregia sentirent, were full of the most noble and generous sentiments, id. Cat. 3, 2, 5: mirabiliter de te et loquuntur et sentiunt, id. Fam. 4, 13, 5: male de illo, Quint. 2, 2, 12: sentire cum aliquo, to agree with one in opinion: tecum sentio, Plaut. Most. 3, 3, 24 (927); id. Ps. 4, 2, 3 (958): cum Caesare sentire, Cic. Att. 7, 1, 3; id. Rosc. Am. 49, 142; cf.: nae iste haud mecum sentit, Ter. And. 324: ab aliquo sentire, to dissent from, disagree with: abs te seorsum sentio, judge otherwise, think differently, Plaut. Capt. 3, 5, 52 (710): ut abs te seorsus sentiam De uxoriā re, Afran. ap. Charis. p. 195 P.: Gr. Omnia istaec facile patior, dum hic hinc a me sentiat. Tr. Atqui nunc abs te stat, is on my side, Plaut. Rud. 4, 4, 56 (1100) (cf. ab); cf. also: qui aliunde stet semper, aliunde sentiat, Liv. 24, 45, 3.—
- B In partic., publicists’ and jurid. t. t., to give one's opinion concerning any thing; to vote, declare, decide (syn. censeo): sedens iis assensi, qui mihi lenissime sentire visi sunt, Cic. Fam. 5, 2, 9; 11, 21, 2; 3, 8, 9: quae vult Hortensius omnia dicat et sentiat, id. Verr. 2, 2, 31, § 76: si judices pro causā meā senserint, decided in my favor, Gell. 5, 10, 14; cf.: in illam partem ite quā sentitis, Vet. Form. ap. Plin. Ep. 8, 14, 20.
- —Hence, sensa, ōrum, n. (acc. to II. B.).
- 1 Thoughts, notions, ideas, conceptions (class. but very rare): sententiam veteres, quod animo sensissent, vocaverunt ... Non raro tamen et sic locuti sunt, ut sensa sua dicerent: nam sensus corporis videbantur, etc., Quint. 8, 5, 1: exprimere dicendo sensa, Cic. de Or. 1, 8, 32: sensa mentis et consilia verbis explicare, id. ib. 3, 14, 55.—
- 2 Opinions, doctrines (late Lat.): sensa et inventa Disarii, Macr. S. 7, 5, 4.
I percevoir par les sens ¶ 1 sentir : a) [abst ] : omne animal sentit Cic. Nat. 3, 33, tout animal perçoit des sensations ; perpetuo sentimus Lucr. 4, 228, nos sens sont toujours en activité ; b) [avec acc.] : voluptatem, dolorem Cic. Nat. 3, 33 ; suavitatem cibi Cic. Phil. 2, 115, sentir le plaisir, la douleur, la saveur dʼun mets, cf. Lucr. 1, 298 ; 4, 492 ; ea quæ sentiuntur Cic. Nat. 3, 34, les objets des sensations, cf. Cic. Off. 1, 14 || non prius salutem scripsit ? — Nusquam sentio Pl. Bacch. 1000, il nʼa pas mis dʼabord une formule de salut ? — Je nʼen vois nulle part ; [langue augurale] quid videras ? quid senseras ? Cic. Phil. 2, 83, quʼavais-tu vu ? quʼavais-tu perçu ? [p. ex., voir des éclairs, sentir un coup de vent, un tremblement de terre] ; c) [avec inf. ou prop. inf.] : sentire sonare Lucr. 4, 229, percevoir les sons ; ire foras animam Lucr. 3, 607, sentir son âme sʼéchapper au-dehors ; mel dulce esse sentitur Cic. Fin. 3, 34, la douceur du miel se perçoit ¶ 2 percevoir les effets dʼune chose, être affecté par qqch., éprouver : ceterarum civitatum damna ac detrimenta Cic. Verr. 2, 3, 108, être affecté par les dommages et les pertes des autres cités, cf. Cæcil. 38 ; Verr. 2, 1, 128 ; famem sentire Curt. 9, 10, 11 ; Liv. 25, 13, 1, sentir la faim ; sentiet qui vir siem Ter. Eun. 66, elle sentira quel homme je suis ; sentiet in hac urbe esse consules vigilantes Cic. Cat. 2, 27, il sentira quʼil y a dans cette ville des consuls vigilants || alnos fluvii sensere cavatas Virg. G. 1, 136, les fleuves sentirent voguer sur leurs eaux les aunes creusés ; amnis sentit æstatem Sen. Ira 3, 21, 1, les rivières sentent les effets de lʼété || chez Pline lʼAncien sentire morbos, rabiem, etc., être sujet aux maladies, à la rage, etc., cf. Plin. 9, 156 ; 8, 68 ; 12, 28.
II percevoir par lʼintelligence, ¶ 1 sentir, se rendre compte : a) [abst ] : Cic. Sest. 47 ; Rep. 6, 26 ; Or. 193 ; Ac. 2, 52 ; sensit medios delapsus in hostes Virg. En. 2, 377, il se rendit compte, étant tombé = il sʼaperçut quʼil était tombé au milieu des ennemis || de profectione hostium Cæs. G. 5, 33, 1, sʼapercevoir du départ des ennemis ; b) [avec acc.]: quod quidem senserim Cic. Læl. 103, du moins pour ce dont jʼai pu mʼapercevoir, autant du moins que jʼen ai eu conscience ; plus sentire Cæs. G. 7, 52, 3, se rendre mieux compte, avoir plus de perspicacité ; c) [avec interr. ind.] : si quid est in me ingenii, quod sentio quam sit exiguum Cic. Arch. 1, sʼil y a en moi qq. talent, et jʼai conscience du peu que jʼen ai, cf. Cic. Arch. 13 ; Nat. 3, 69 ; d) [avec prop. inf.] Cic. Br. 193 ; Fin. 3, 26 ; Cat. 2, 5 ; e) [poét., pass. avec constr. personnelle] : quæ oscula sentiri non esse sororia possent Ov. M. 9, 539, des baisers qui, cela se sentait, ne provenaient pas dʼune sœur, cf. Arn. 1, 28 ¶ 2 avoir dans lʼesprit, penser : [abst ] si ita sensit, ut loquitur Cic. Rep. 3, 32, sʼil pense ce quʼil dit ; jocansne an ita sentiens ? Cic. Ac. 2, 63, est-ce en plaisantant ou en pensant ainsi (= sérieusement) ? recte sentire Cic. Tusc. 1, 6, avoir des pensées justes, cf. Cic. Tusc. 5, 24 || [avec acc.]: dicam quod sentio Cic. Br. 292, je dirai ce que je pense, cf. Cic. Rep. 1, 15 ; Fam. 15, 16, 3 ; quod animo sentiebat Cic. Planc. 34, le sentiment quʼil éprouvait ¶ 3 juger, avoir telle opinion : difficillime de se quisque sentit Cic. de Or. 3, 33, il est très difficile à chacun de sʼapprécier soi-même ; bene de republica sentire Cic. Phil. 5, 22, avoir de bons sentiments politiques ; cum aliquo Cic. Att. 7, 1, 3, partager les opinions (les sentiments) de qqn, cf. Amer. 142 ; Ter. Andr. 324 ; contra rem publicam Sall. C. 26, 5, avoir des sentiments hostiles au gouvernement ; ab aliquo seorsum Pl. Capt. 710, avoir une opinion différente de qqn [mais ab aliquo Pl. Rud. 1100, être de lʼavis de qqn, cf. Liv. 24, 45, 3 ] ; nec jam aliter sentire quin subj. Cæs. G. 7, 44, 4, ne plus douter que || quæ sensit ille Cic. Fin. 1, 14, les opinions de ce philosophe ; unum atque idem sentiunt Cic. Cat. 4, 14, ils ont une seule et même opinion ; vera de aliqua re Cic. Fin. 1, 62, avoir des sentiments vrais sur qqch. || [avec prop. inf.] être dʼavis que, penser que : Cic. Fin. 2, 4 ; 5, 23 ; etc. || aliquem bonum civem Cic. Off. 1, 124, juger qqn un bon citoyen = en avoir le sentiment, lʼidée, lʼimpression, cf. Cic. Off. 3, 75 ; Fin. 3, 34 || [avec ut ] avoir lʼidée = lʼintention que : hoc voluisse... hoc sensisse... ut Cic. Br. 197, sa volonté... son idée de derrière la tête avait été que || [av. le subj. sans ut ] être dʼavis que : sentio... venias Cic. Att. 1, 4, 1 (mss), je suis dʼavis que tu viennes ¶ 4 [offt ] exprimer un avis, voter : Cic. Verr. 2, 2, 76 ; Fam. 5, 2, 9 ; 11, 21, 2 ; Gell. 5, 10, 14.
➳ pf. sync. sensti Ter. Andr. 882.
- 1. waarnemen, voelen, ervaren [odores; colorem; sonitum horen; suavitatem cibi proeven; voluptatem]; ➤ (m. aci.) aperiri fores ~; ~ (omnia) sonare;
- 2. (iets vervelends, tot zijn nadeel) ervaren, lijden, doormaken, merken [dolorem; famem; detrimentum; invidiam; alqm vindicem]; ➤ (v. niet-lev.) ora senserat vastationem (Liv.);
- 3. (be)merken, gewaarworden, zich bewust worden, inzien (m. acc.; de; aci. of afh. vr.) [plus meer inzicht hebben]; ➤ ex nocturno fremitu de profectione eorum senserunt (Caes.) kregen ze hun aftocht in de gaten; (m. nom. v.h. ptc.) sensit medios delapsus in hostes (Verg.);
- 4. een mening, overtuiging hebben, menen, denken, oordelen [male; bene; idem (of eadem) de re publica dezelfde politieke gezindheid hebben; cum Catilina dezelfde gezindheid hebben als Catilina; humiliter een nederig karakter hebben; de alqo mirabiliter een voortreffelijke indruk v. iem. hebben];
- 5. beschouwen als, houden voor (m. dubb. acc.) [alqm bonum civem];
- 6. zijn mening zeggen, zijn gedachten uitspreken, zijn oordeel geven, stemmen [gravius de alqo; lenissime; in senatu libere];
- 7. (v.e. schrijver) bedoelen, willen zeggen;
- 8. (abs.) bij zijn volle verstand, alert zijn.
覺。曉。想。擬。受。定。悟。— famem 覺餓。— cum eo vel ab eo同其意。— humiliter et demisse de eo 視彼爲卑賤。— magnifice de se 自尊。— graviter de eo 視彼爲不善。Vetustatem non sentire 不見老。總不老。Medicinam sentire 服藥而見效。Pro eo vel ab eo sentire 向彼。與結黨。Idem sentire 同心合意。\Sensti pro* Sensisti. Sensum est. p.
Suggest a Translation
See an image
nis, Sententia, in Gloss. Isid.
- SENT-, to discern by sense, feel, hear, see, perceive, be sensible of: ita, ut ne vicini quidem sentiant: suavitatem cibi: famem, L.: corporis aegri vitia, Cu.: posse prius ad angustias veniri, quam sentiretur, before they should be observed, Cs.—To perceive, feel the effects of, feel, experience, suffer, undergo, endure: iste tuus ipse sentiet Posterius, T.: quid ipse ad Avaricum sensisset, etc., Cs.: quae quisque sensisset, inquirere, L.: civitatum damna ac detrimenta: Tecum Philippos et celerem fugam Sensi, H.: rerum omnium inopiam, L.: lassitudo et sitis iam sentiebatur, L.: sentiat, Quos attemptarit, Ph.: in hac urbe esse consules vigilantes: transitum exercitūs ager senserat, had been wasted by, L.: nec pestilentem sentiet Africum Fecunda vitis, H.—Fig., to feel, perceive, discern, understand, observe, notice: mentes sapientium cum ex corpore excessissent sentire ac vigere, L.: non ut dictum est, in eo genere intellegitur, sed ut sensum est: hostes de profectione eorum senserunt, became aware of their retreat, Cs.: Primus sentio mala nostra, T.: numquam illum offendi, quod quidem senserim, as far as I have observed: praesentia numina sentit, H.: nec inania Tartara sentit, i. e. does not enter, O.: patere tua consilia non sentis?: postquam nihil esse pericli Sensimus, H.: si quid est in me ingeni, quod sentio quam sit exiguum: Sensere, quid mens rite posset, H.: sensit medios delapsus in hostis, V.—Of a state of mind, to feel, experience: quod sensum habeat, id necesse est sentiat voluptatem: victoriae tantae gaudium sentire, L.—To think, deem, judge, imagine, suppose, be of opinion, believe, mean: optime sentientes centuriones, i. e. most patriotic: sic interpretor sensisse maiores nostros: iocansne an ita sentiens, i. e. in earnest: cum illis, agree in opinion: ne iste haud mecum sensit, T.: qui aliunde stet, aliunde sentiat, i. e. acts on one side, while his convictions are with the other, L.: nec iam aliter sentire, quin viderentur, etc., and were fully convinced that, etc., Cs.: Caesarem non eadem de re p. sensisse quae me scio: de dis immortalibus vera: te esse huic rei caput, T.: voluptatem hanc esse sentiunt omnes: talem solemus sentire bonum civem: cum de illo genere rei p. quae sentio dixero: alquid gravius de vobis, Cs.: de re p. praeclara: postea quam ex nocturno fremitu de profectione senserunt, i. e. were aware, Cs.—To give an opinion, vote, declare, decide: in senatu libere: quae volt Hortensius omnia dicat et sentiat.
-
…omnes factam esse aperte coniurationem contra rem publicam videretis ; nisi vero si quis est qui Catilinae similis cum Catilina sentire non putet. non est iam lenitati locus ; severitatem res ipsa flagitat. unum etiam nunc concedam exeant ,…
Cicero, in Catilinam
-
…, malleolos et faces ad inflammandam urbem comparare ; sit denique inscriptum in fronte unius cuiusque quid de re publica sentiat. polliceor hoc vobis, patres conscripti, tantam in nobis consulibus fore diligentiam, tantam in vobis auctoritatem ,…
Cicero, in Catilinam
-
…, nihil moliris, nihil cogitas quod ; non ; ego non modo audiam sed etiam videam planeque sentiam. recognosce mecum tandem noctem illam superiorem ; iam intelleges multo me vigilare acrius ad salutem quam te ad perniciem…
Cicero, in Catilinam
-
…esse nobis quam hos qui exercitum deseruerunt pertimescendos. atque hoc etiam sunt timendi magis quod quid cogitent me scire sentiunt neque tamen permoventur. video cui sit Apulia attributa, quis habeat Etruriam, quis agrum Picenum, quis Gallicum…
Cicero, in Catilinam
-
…primum, si stare non possunt, conruant, sed ita ut non modo civitas sed ne vicini quidem proximi sentiant. nam illud non intellego quam ob rem, si vivere honeste non possunt, perire turpiter velint, aut…
Cicero, in Catilinam
-
…illum maerore esse adflictum et profligatum putatis iacet ille nunc prostratus, Quirites, et se perculsum atque abiectum esse sentit et retorquet oculos profecto saepe ad hanc urbem quam e suis faucibus ereptam esse luget quae quidem mihi laetari videtur…
Cicero, in Catilinam
-
…qui remansissemus caede contentum te esse dicebas quid cum te Praeneste Kalendis ipsis Novembribus occupaturum nocturno impetu esse confideres, sensistin illam coloniam meo iussu meis praesidiis, custodiis, vigiliis esse munitam nihil agis, nihil moliris, nihil cogitas…
Cicero, in Catilinam
-
…, tum te non existimas invidiae incendio conflagraturum his ego sanctissimis rei publicae vocibus et eorum hominum qui hoc idem sentiunt mentibus pauca respondebo. ego, si hoc optimum factu iudicarem, patres conscripti, Catilinam morte multari, unius…
Cicero, in Catilinam
-
…facinoris immanitas aut exstitisse aut non vindicata esse videatur. praetermitto ruinas fortunarum tuarum quas omnis proximis Idibus tibi impendere senties ad illa venio quae non ad privatam ignominiam vitiorum tuorum, non ad domesticam tuam difficultatem ac turpitudinem, sed…
Cicero, in Catilinam
-
…. hi sunt homines ex eis coloniis quas Sulla constituit ; quas ego universas civium esse optimorum et fortissimorum virorum sentio, sed tamen ei sunt coloni qui se ; in ; insperatis ac repentinis pecuniis sumptuosius insolentiusque iactarunt…
Cicero, in Catilinam