senticosus
sentĭcōsus, a, um, adj. [sentis],
- full of briers or thorns, thorny, briery (ante- and post-class.); trop.: verba, Afr. ap. Fest. s. v. sentes, p. 339 Müll.: merces (with aspera), Ap. Flor. p. 361, 1.
senticōsus, a, um (sentis), voller Dornen, dornig, terra solito senticosior futura promittitur, Iulian. b. Augustin. op. imperf. c. Iul. 6, 27: bildl., verba, Afran. com. 1: merces, Apul. flor. 18. p. 30, 22 Kr.
Wilfredi reliquias indecenti ~ae [gl.: dumosi ] voraginis situ marcidas
rosa ~is [gl.: i. spinosis, ] exorta surculis purpureo flore rubescitof piccum
~is, spinosis
~is,ðæm ðorhnihtum
~us,þorniht
~us, -a, -um, i. sentibus plenus
thorny , spineus, spinosus, spinulentus, ~us
sentĭcōsus, a, um (sentis), couvert dʼépines : Julian. d. Aug. Jul. 6, 27 || [fig.] épineux : Apul. Flor. 18 ; [rocailleux ?] Afran. d. Fest. 339.