sona
sōna, s. zōna.
sōna, v. zona.
De cuculla, stamino, Sona, pedulibus quibus utebatur hora suæ passionis.Et infra :
De cuculla, carne et sanguine, et SonaLegendum fortePontificali B. Ulstani Episcopi.
stola.
Nos fratri nostro.... et omnibus Danis, qui...... fuerunt in guerra proxima inter nos et D. Marchionem habita, hoc indulsimus, et propter hoc debent habere plenam Sonam, et ob hoc non debemus habere suspicionem aliquam contra ipsos.Alia ann. 1318. apud eumdem :
Concordavit totaliter in hunc modum videlicet ; quod super omnibus (querelis) vera et plena concordia atque Sona perpetuis temporibus duratura esse deberent.Charta Wolemari Ducis Jutiæ ibidem :
Compositionem plenam et Sonam competentem habuerint.Infra :
Diem treugarium aut Sonam non inibimus, etc.Vide Durasuna et Suonbouch.
Sôna.
Pro vulnere penetrativo.... in capite, vel in corpore dimidia Sona debetur læso, et de residuo erit in gratia Comitis.Ibidem :
Qui oculum vel membrum perdiderit dimidiam Sonam debet habere, et de residuo bonorum suorum erit in gratia Comitis malefactor.