Logeion | sordidus

sordĭdus, a, um, adj. [sordeo], dirty, unclean, foul, filthy, squalid, sordid (class.).

I Lit. (syn.: squalidus, obscenus): vestem squalam et sordidam, Enn. ap. Non. 504, 6 (Trag. v. 370 Vahl.): amictus, Verg. A. 6, 301; cf.: sordidior toga, Mart. 1, 104, 5: mappa, Hor. Ep. 1, 5, 22; Mart. 7, 20, 8: lana, Ov. A. A. 3, 222: fumus, Hor. C. 4, 11, 11: at pol nitent, haud sordidae videntur ambae, Plaut. Bacch. 5, 2, 6 (1125): servolicolae, id. Poen. 1, 2, 55 (264): nati, Hor. C. 2, 18, 28; cf.: magnos duces Non indecoro pulvere sordidos, id. ib. 2, 1, 22: puer sordidissimus dentibus, Petr. 64, 6 et saep.—Esp.: sordido in loco sedere, Val. Max. 9, 13, 2.— Transf., of mourners, clad in mourning, Cic. Mur. 40, 86.—Poet.: Auctumnus calcatis sordidus uvis, Ov. M. 2, 29; id. F. 4, 897; Col. poët. 10, 44: terga suis, sooty, dingy, Ov. M. 8, 648.—Prov.: saepe est etiam sub palliolo sordido sapientia, wisdom is often hid under a ragged cloak, Caecil. ap. Cic. Tusc. 3, 23, 56.—
- B Transf., low, base, mean, as to birth, rank, or condition; poor, humble, small, paltry (syn.: illiberalis, infimus): causam commisisse homini egenti, sordido, sine honore, sine censu, Cic. Fl. 22, 52; id. Att. 8, 4, 2; id. Leg. 3, 16, 35; Hor. C. 1, 28, 14.—Sup.: sordidissimus quisque, Liv. 1, 47, 11: familiae sordidissima pars, Petr. 132, 3; cf.: loco non humili solum sed etiam sordido ortus, Liv. 22, 25, 18: a sordidis initiis ad summa crevere, Just. 2, 6, 2: sordidum et obscurum Macedonum nomen, id. 6, 9, 7: genus alicujus, id. 22, 1, 1: panis, Plaut. As. 1, 2, 16 (142); Sen. Ep. 18, 5: villula, Cic. Att. 12, 27, 1; cf. tecta, Luc. 4, 396: sedes, id. 5, 9: lar villae, Mart. 12, 57, 2: rura (with humiles casae), Verg. E. 2, 28: aratra, Claud. IV. Cons. Hon. 414; hence also, otia, i. e. ruris, Mart. 1, 56, 4—
II Trop., low, mean, base, abject, vile, despicable, disgraceful (syn. turpis).
- A In gen., Cic. Phil. 1, 8, 20: iste omnium turpissimus et sordidissimus, id. Att. 9, 9, 3: multo homo sordidissimus, id. Scaur. 2, § 23: homo furiosus ac sordidus, id. Q. Fr. 1, 1, 6, § 19: nec minus laetabor, cum te semper sordidum, quam si paulisper sordidatum viderem, id. Pis. 41, 99: illiberales et sordidi quaestus mercenariorum omnium, quorum operae, non quorum artes emuntur ... Sordidi etiam putandi, qui mercantur a mercatoribus, quod statim vendant, etc.... Opifices omnes in sordidā arte versantur, etc.... mercatura autem, si tenuis est, sordida putanda est, etc., id. Off. 1, 42, 150: lucrum, Quint. 1, 2, 16 sq.; cf.: sordidissima ratio et inquinatissima, Cic. Off. 2, 6, 21: qui (oratores) ne sordidiores quidem (artis) repudiarint (opp. praeclarissimas), id. de Or. 3, 32, 128: virtus repulsae nescia sordidae, Hor. C. 3, 2, 17: adulterium, Liv. 1, 58: nomen, Quint. 8, 3, 21: verba, id. 8, 3, 17; 8, 3, 49; 2, 5, 10: multa, id. 2, 12, 7: omnia, id 10, 1, 9: homines nullā re bonā dignos, cum quibus comparari sordidum, confligere autem miserum et periculosum sit, Cic. Rep. 1, 5, 9; id. Off. 2, 14, 50; cf.: qui pecuniam praeferre amicitiae sordidum existiment, id. Lael. 17, 63.—
- B In partic., mean, niggardly, penurious, sordid (cf. parcus): ita sordidus, ut se Non umquam servo melius vestiret, Hor. S. 1, 1, 96; 1, 1, 65; 1, 2, 10; 2, 3, 164; Quint. 5, 13, 26; Plin. Ep. 2, 6, 1 (opp. sumptuosus): perjurium, Phaedr. 4, 19, 23: cupido, Hor. C. 2, 16, 16; cf. Cic. Off. 1, 42, 150 supra.—Hence, adv.: sordĭdē.
- - 1 Lit., dirtily, foully: per plateas tractus est sordidissime, through the deepest mire, Lampr. Heliog. 33 med.—
  - 2 Transf., meanly, basely: quo sordidius et abjectius nati sunt, Tac. Or. 8.—
  - 3 Trop.
  - - a Vulgarly, unbecomingly, poorly: loquitur laute et minime sordide, Plaut. Mil. 4, 2, 11 (1001): dicere, Cic. de Or. 2, 83, 339: contionari, id. Att. 15, 2, 2: declamare (opp. splendide atque ornate), Suet. Rhet. 6; Gell. 15, 4, 3.—
    - b Meanly, stingily, penuriously, sordidly: nimis illum sordide Simonidi dixisse, se dimidium ejus ei, quod pactus esset, pro illo carmine daturum, Cic. de Or. 2, 86, 352: facere aliquid (opp. largissime), Suet. Dom. 9: gerere proconsulatum, Plin. Ep. 3, 9, 2.

sordidus, a, um (sordes), schmutzig, unsauber, unflätig, I) eig.: vestis, Liv.: tunica, Iustin.: catena (Ggstz. aurea), Sen.: lana, Ov.: amictus, Verg.: fumus, Hor.: terga suis, geräucherter Schweinsrücken, Ov.: rura, Verg.: sordido in loco (auf dem Abtritt) sedere, Val. Max. 9, 13, 2 ed. Halm. – II) übtr.: 1) niedrig, gering, armselig, verächtlich, unbedeutend, homo, Cic.: reus, Cic.: sordidi nati, armselige, Hor. carm. 2, 18, 28: verba, Quint.: homo sordido loco natus, Liv.: oratores sordidiores, artes sordidiores, Cic.: ut quisque sordidissimus videbitur, je niedriger in seinen Verhältnissen einer in den Augen der Leute erscheint, Cic.: genus Agathoclis, Iustin.: a sordidis initiis ad summa crescere, Iustin. – 2) niederträchtig, unedel, schmählich, schimpflich, iste omnium turpissimus et sordidissimus, Cic.: multo homo sordidissimus, Cic. – sord. lucrum, Quint.: illiberales et sordidi quaestus, Cic.: sord. adulterium, Liv.: pecuniam praeferre amicitiae sordidum existimant, Cic.: cum quibus comparari sordidum est, Cic. – bes. knickerig, schmutzig geizig (Ggstz. praelautus), homo, Cic.: cupido, Hor.: aedilis, der für Geld pflichtwidrig gehandelt hat, Suet.: caelum fatigas sordido periurio, Phaedr.

sordidus [CL] 1 foul with dirt, grimy, filthy. b (as sb. n.) dirty or foul thing. c dirty or dingy in colour. d (of ore) impure. despicienti porcorum ~os cibos Gildas EB 29; omne sacrificium ~a vetustate corruptum igni conburendum est Theod. Pen. I 12. 6; vitibus et gravidis confert sua munera Bachus, / et spumat plenis vindemia sordida labris Wulf. Swith. II 519; †854 (11‥) hinc ad australem partem ad ~um vadum CS 476; 1259 propter fetorem aque ~e Ac. Build. Hen. III 288; sordidum mappale / olus sine sale W. Worc. Itin. 2. b 1313 de C. A. quia deobstupavit quandam gutteram ‥ per quam diversa †sordia [? l. ~a] corruptibilia exeunt ad nocumentum vicinorum Leet Norw. 56; 1551 nocet regiam ripam cum fimo et aliis ~is in magnum detrimentum ejusdem ripe Ib. 86. c ‘fulva pugnas de nube tuentem’ quae haberet igneum aliquid de caelesti et ~um de lugubri Bede Orth. 24. d comatores dicimus argenti exclusores eo quod de ~a massa lucidum comant argentum Osb. Glouc. Deriv. 109. 2 morally foul. agnum sectantes, qui quondam sanguine rubro / sordida peccantis saecli delicta piarat Aldh. VirgV 2898; in pia perpetuae ut dominentur gaudia vitae / sordida in terris spernere gesta viri Bonif. Carm. 2. 12; qui volens provolutus es in voraginem tam ~i luxus Anselm (Medit. 2) III 81; luxurie dissolventis ~iora genera (Quad. Dedic.) GAS 529; hanc ‥ speluncam latronum ferro seu flamma destruam, ~os nefariosque habitatores ejus perimam Ord. Vit. VII 7 p. 177. 3 mean, squalid, wretched. nihil vile ac ~um in sacerdotis ore vel opere debet apparere sed cuncta quae agit, universa quae loquitur ‥ oportet esse gloriosa Bede Tab. 466D; altera sordidior saeclis non cernitur usquam Bonif. Aen. (Ignorantia) 330; paupertate ~us confusionis sue tenebras erubescit J. Sal. Pol. 520B.

sordĭdus, (9) a, um (sordes), ¶ 1 sale, crasseux, malpropre : Virg. En. 6, 301 ; Hor. Ep. 1, 5, 22 || calcatis sordidus uvis Ov. F. 4, 897, sali, éclaboussé par les raisins foulés ¶ 2 [fig.] bas, insignifiant, infime, méprisable : homo egens, sordidus Cic. Fl. 52, homme pauvre, misérable, cf. Att. 8, 4, 2 ; Leg. 3, 35 ; villula sordida Cic. Att. 12, 27, 1, petite villa mesquine || bas, trivial [style] : Quint. 8, 3, 17 ; 8, 3, 49 || sordidiores artes Cic. de Or. 3, 128, arts moins nobles [manuels] ¶ 3 bas, vil, ignoble : iste omnium turpissimus et sordidissimus Cic. Att. 9, 9, 3, cet homme de tous le plus vil et le plus ignoble ; sordidi quæstus Cic. Off. 1, 150, gains vils ; pecuniam præferre amicitiæ sordidum existimant Cic. Læl. 63, ils regardent comme une bassesse de préférer lʼargent à lʼamitié, cf. Cic. Rep. 1, 9 ; Off. 2, 50 ; quis non odit sordidos ? Cic. Fin. 3, 38, qui ne déteste les gens bas [âmes pétries de boue] ? || crasseux, avare, sordide : Hor. S. 1, 1, 96 ; 1, 2, 10, etc. ; Quint. 5, 13, 26 ; Plin. Min. Ep. 2, 6, 1.

sordidus, a, um (sordeo)

1. vuil, vies [amictus; pellis; lana];
2. (poët.) in lompen of rouwkleding gehuld; rouw- [vestis];
3. (metaf.) laaghartig, schandelijk, beschamend [cupido; periurium; quaestus];
4. armzalig, minderwaardig [amicus; sedes]; alledaags, ordinair [verba]; ➤ -e dicere;
5. onfatsoenlijk, vulgair, ordinair [adulterium; vita];
6. onbetekenend, onbeduidend; ➤ -o loco natus.

sordidus , a, um. adj. c. s.
汚穢。腌臢。分。卑。染者。無恥者。辱。吝者。— panis 粗麫頭。Cupido sordidus 慳吝。Vestis sordida 贓爛衣。Sordida tecta 草房。篳門。Sordida verba 下民談。Sordida vox 啞嗓。難聽之聲。Sordido loco natus 生於卑陋。

Suggest a Translation
See an image

, Infamis. Bulla Joan PP. XXII. in reg. Cam. Comput. Paris. sign. Noster fol. 287. v° : Gaudet et exultat sancta mater Ecclesia et plebs cuncta fidelium potest et debet et non indigne lætari, quod....... Philippus rex Francorum.... Terræ Sanctæ... quæ per Sordidos Sarracenos, Catholicæ fidei inimicos, dehonestatur, etc. Vide Sordidari.

, est qui celer ex tardo, et ex tardo celer fuerit. Galen. lat. Compos. MSS. cap. 82. Idem cap. 14 : Initio hujus febris pulsus et graviores et Sordidi inveniuntur. Et mox : Hii pulsum habent spissum, ingentem et sine intermissione Sordidum. Denique cap. 59 : Non tam purus aut mundus aut sanus in his invenitur pulsus, sed Sordidus et adhuc in se retinens febrium sordem. In alia Galeni vet. translat. MSS. quartana non vera dicitur Sordida et difficilis ad curandum. Hæc Maius in Glossar. novo.

sordidus adj.with comp.and sup.

sordes, dirty, unclean, foul, filthy, squalid, sordid: amictus, V.: mappa, H.: duces Non indecoro pulvere, H.: Auctumnus calcatis uvis, O.: terga suis, dingy, O.—Prov.: saepe est etiam sub palliolo sordido sapientia, Caec. ap. C.—Fig., low, base, mean, poor, humble, small, paltry: homo: non sordidus auctor Naturae, H.: sordidissimus quisque, L.: rura, V.—Low, mean, base, abject, vile, despicable, disgraceful: ut quisque sordidissimus videbitur: sordidissima ratio et inquinatissima: sordidiores (artīs) repudiare: Virtus repulsae nescia sordidae, H.: pecuniam praeferre amicitiae sordidum existiment. —Mean, niggardly, penurious, sordid: Sordidus quod nolit haberi, H.: periurium, Ph.

Menu

Word wheel

sordidus

BWL

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent