speculatus
spĕcŭlātus, a, um, Part. of speculor.
spĕcŭlātus, a, um, adj. [speculum],
- furnished or adorned with mirrors: cubiculum, Gloss. ap. Suet. Vit. Hor.
1 spĕcŭlātus, a, um, part. de speculor.
2 spĕcŭlātus, a, um (speculum), garni de miroirs : Gloss. ap. Suet. Frg. 47, 13.
In speculatu, id est, in conspectu, coram oculis. Vetus Irenæi Interpres lib. 2. cap. 31. n. 3 :
Quando igitur apud eos quidem error, et seductio, et magica phantasia in Speculatu hominum impie fiat, etc.Vide Speculator 4.